حسینیه  انارک بر سطح صخره ای مشرف بر چشمه ی آب بنا گردیده است . طولش ۲۶ متر و عرض آن ۵/ ۱۸ متر  بدون احتساب ضخامت دیوارهاست. چهار جانب حسینه  صفه دارد .تعداد صفه ها ۱۵ دهانه است. هر صفه در گذشته متعلق به طایفه ای بود و به اسم همان طایفه خوانده می شد.بر دیوار یکی از صفه های جنوبی ۵ بیت از اشعار محتشم کاشانی بارنگ لاجوردی بر کاشی نوشته شده است. روی یکی از کاشی ها تاریخ ۱۲۸۸ و برروی کاشی دیگر عبارت کربلایی محمد ولد کربلایی.....به چشم می خورد. بدون تردید تاریخ ذکر شده سال بنای تکیه  را نشان می دهد. تکیه ، شبستانی نیز دارد که در زمستان ها مورد استفاده قرار می گرفت.در گذشته در فصل سرما تمام فضای تکیه را با چادری عظیم می پوشاندند. در اواخر دهه ی ۱۳۷۰ بر این تکیه با آهن و شیروانی  بدون مطالعه و بدون در نظرگرفتن بافت سنتی آبادی سقفی کاذب زدند ای کاش آنان که تحت عنوان انجام عمل خیر به جان ساختمان های موقوفه و خشتی می افتند و سیمان و موزائیک را جایگزین آجر می کنند ویژگی های بافت شهر را نیز در نظر بگیرند. سابق بر این در انبار حسینیه  آلات و ادوات تعزیه نگاهداری می شد این ابزار که شامل : شمشیرها ،کلاهخودها، نیزه ها،لباس های رزم، چندین نشانه ی سر و یک پوست شیر بود در دوران پهلوی اول با کامیون به تهران برده شد. آنچه  نگارنده ی این سطور در ماه صفر  سال ۱۴۲۴ هجری قمری در انبار حسینیه مشاهده کردم  ۴۹ کاسه ی مسین  با نقش نام واقف بر روی آن ،سماوری زغالی  واقف حاجی رضا و طشتی مسی واقف فاطمه بود. ناگفته نماند که حاج جان محمد اشینی و زوجه اش شهربانو ۶۵ فنجان آب انارک را همراه با باغی ، وقف حسینیه ی انارک کرده اند.حسینیه نخلی دارد به ارتفاع ۲/۲ متر و پهنای ۱/۷ متر  درازی آن با احتساب دسته های چوبی آن ۳متر است. از دل نخل حسینیه یک درا یک گاو زنگ و یک پیاله زنگ آویزان است. روی گاو زنگ این عبارت به چشم می خورد« وقف نمود استاد محمد بیک این زنگ را به جهت نخل حسینیه ی بالا هر کس طمع کند به لعنت خدا و نفرین رسوال الله گرفتار شود. ۱۳۰۱» از میان زینت آلات نخل در گذشته ،سینه بندی از اشرفی به شکل نیم دایره و چند قبای کشمیری بود. از جمله اموال حسینه چراغی مندابی بوده است که آن را علی ورامینی وقف مسجد کرده بود.این چراغ شمایل شیری  داشت که از ناحیه ی دم روغن می گرفت و از دهان شعله بیرون می داد. حسینیه درهای چوبی و ارزشمند داشت که  در تعمیرات بیست سال پیش همه اهنی شد.