حضور استاد کیهان ژولیده انارکی در برنامه کی میاد ستاره چینی

روز سه شنبه مورخ  96/04/25   در خانه سالمندان نائین

و اجرای  چند  اثر استاد ژولیده انارکی  برای احاد مردم

زمان پخش   عید سعید قربان   شبکه اصفهان

دستات █❥♥️کیهان ژولیده ❥♥️ █ ..:

: دستات

وقتی دستام تو دستات بود یه عشقی تویی چشمات بود یه حرفی زمزمه کردی یه وردی روی  لبهات بود برام از عشق میگفتی رقیبم تویی رویات بود نگفتی توا زاو  اما یجوری تویی حرفات بود یه گرمایی کف دستت  یه حسی تو چش مستت چقدرزیبا چه  ورویایی دوچشم  باحالت بسته ت یه حس اشنایی بود یه احساس غرل گونه یه شعر با طراوت بود حدیث قلب دیوونه وقتی دستام تو دستات بود حدیثی تویی چشمات بود چشاتا خیلی زود بستی ازون عالم چه زود رستی شراب ارغوانی را زدی  پیمانه پیمانه چها با قلب من کردی  درآن رویایی بد مستی یه بغضی خفته توحرفام یه ناگفته روی لبهام بسی شب مانده ودردام مرا ژولید گی ماندست ویک ظلمت سرا رویام چشات همرنگ مهتاب بود وقتی دستام تو دستات بود فروردین 96 اصفهان

ژولیده انارکی

اصفهان- واژگونی یک دستگاه خودرو 206 در جاده چوپانان به انارک چهار مصدوم بر جای گذاشت

واژگونی خودرو در جاده چوپانان چهار مصدوم بر جای گذاشت

اصفهان- واژگونی یک دستگاه خودرو 206 در جاده چوپانان به انارک چهار مصدوم بر جای گذاشت.

      

رضا عباسی رئیس اورژانس نایین روز سه شنبه به ایرنا گفت : این حادثه عصر روز گذشته در کیلومتر 30 جاده انارک به چوپانان بر اثر بی احتیاطی راننده و ناتوانی در کنترل خودرو رخ داد. وی افزود: مجروحان حادثه با 2 دستگاه  آمبولانس به بیمارستان حشمتیه نایین انتقال یافتند. وی به رانندگان و مسافران توصیه کرد با رعایت مقررات راهنمایی و رانندگی و خودداری از سرعت غیر مجاز مانع از وقوع حادثه شوند. شهرستان نایین با بیش از 39هزار نفر جمعیت در کیلومتر 140شرق اصفهان و چوپانان در 190کیلومتری شرق این شهرستان واقع شده است. ت 7136 / 6022  خبرنگار: حسین فرزانیان محمدی - انتشار دهنده : عمادی

انتهای پیام /*

افتخارات شهر انارک معرفی استاد محمد رجایی انارکی

افتخارات شهر انارک معرفی استاد محمد رجایی انارکی

معرفی کتاب مجموعه اشعار حاج حیدر علیزاده  انارکی شاعر  و افتخار شهر  انارک

استاد کیهان ژولیده انارکی در کنار حاج علی علیزاده انارکی

استاد کیهان ژولیده انارکی ( شاعر گرانقدر شهر انارک ) در کنار آقای علی علیزاده انارکی ( رئیس هیات امناء زیارتگاه شاه چراغ سید احمد ابن اسحاق ابن موسی ابن جعفر علیه السلام شهر انارک )

عکس قدیم زیارتگاه شاه چراغ شهر انارک  عکس از جلال علیزاده انارکی

عکس جدید زیارتگاه شاه چراغ شهر انارک با سپاس فراوان از استاد کیهان ژولیده انارکی

رفع حادثه شكستگي كلكتوراصلي فاضلاب انارك

رفع حادثه شكستگي كلكتوراصلي فاضلاب انارك

جالب است همه میگویند زلیخا به خدا چه گفت ؟ اثر هنرمند جوان سرکار خانم الهه علیزاده انارکی

برگرفته شده از وبلاگ چکاوک  :http://chakavak2017.blogfa.com/

نا امید  اثر استاد حسن کافی انارکی

به سکوت میگراید دل ناامیدم امشب

که زغم سخن نگویید به زبان بی زبانی

شب وصلت نتوان دید که مگر به خواب بینم

همه رنج و درد و حسرت بودم از این جدایی

مگر ای روضه رضوان به کنار من درآیی

که مگر تو خار مرده به گلی بدل نمایی

تو اگر دمی بیایی به مرادها رسد دل

تو حسن به توبه روکن که شکوه دل گرایی  

برگرفته شده از وبلاگ دلداده انارک http://www.deldadehanarak.blogfa.com/

دومین همایش گویش های محلی استان اصفهان

افتخارات شهر انارک

بدون شرح ....

آخرین وداع با  همشهری گرانقدر و عزیزمان سرکارخانم شهربانو شجاع انارکی مادر شهید سرلشکر سپهبد صیاد شیرازی

اسامی جان نثاران هشت سال دفاع مقدس ازشهر انارک:

•   با تشکر از جناب آقای مهندس رحیم پور انارکی               

گویش و زبان محلی نایینی در فهرست آثار ملی ایران به عنوان اثر ناملموس به ثبت خواهد رسید .

همراه با بانوان  و  افتخار آفرینان  شهر انارک  معرفی سرکار خانم الهه علیزاده انارکی

تابلو های هشدار عبور یوزپلنگ در جاده سمنان

عصر ایران: نمایی از نصب تابلوهای هشدار در جاده عباس آباد حد فاصل شهرستان میامی تا سبزوار برای حفظ جان یوزپلنگ ایرانی را می بینید.

 

 

 

١٠٪‏ تخفيف ويژه اطلس بار با اولين تماس

بیگانه ای به نام پول"نویسنده: #سینا_ایرانپور_انارکی

"بیگانه ای به نام پول"

نویسنده: #سینا_ایرانپور_انارکی

 بسیاری از ما هنگام انتخاب رشته تحصیلی و یا شغل، نخستین پرسشی که از خود و دیگران داریم این است که کدام رشته یا شغل بازار کار خوبی دارد یا درآمد بیشتری از آن به دست می یاد؟ تعداد انگشت شماری از افراد هم از همان دوران نوجوانی دل به یک رشته یا شغل می سپارند و بی توجه به درآمد یا شرایط کاری آن را ادامه می دهند.

یکی دنبال عشق خود می رود و دیگری دنبال پول و همه ما در هر دو گروه برنده و بازنده زیاد سراغ داریم. اما وای به حال روزی که عمری را پشت سر گذاشته باشیم و شغلی که عاشقش بودیم نتوانسته باشد حتی نیازهای معمولی زندگی ما را تامین کند و یا شغلی که فکر می کردیم پردرآمد است یا بازار کار خوبی دارد خود را در آن بی استعداد و کم علاقه بشناسیم. چه انتخاب های دشواری، انتخاب هایی که اگر پول به دست آمده باشد بازنده هستیم اگر هم به دست نیامده باشد باز هم بازی را باخته ایم. بیگانه ای عجیب است این پول و چقدر راحت معیار انتخاب هایمان شده است این بیگانه.

گاهی به کم به اندازه ای که یک زندگی معمول را بتوانی اداره کنی از بودنش راضی هستی اما پول از تو گریزان است چون شغلت، عشقت پولساز نیست یا بازار کار خوبی ندارد‌. گاه نیز اینقدر درآمد داری که برای خرجش درمانده می شوی و باز هم لذتی نمی بری. این بیگانه باشد یا نباشد معیار بود و نبودهای زندگی ما شده است و در پناه آن گاه عشق را هم فراموش می کنیم. گاه می آید و مدتی هست و گاه می رود و دیگر هم نمی آید.

گاه هر روز بیشتر و بیشتر می شود و گاه هر روز کمتر و کمتر. چه درد بزرگی است وحشت از فقر وحشت از نبودن این بیگانه؛ بیگانه ای که اکنون صاحبان اندیشه می گویند بودنش خوشبختی نمی آورد اما نبودنش حتما بدبختی به دنبال دارد. اما من تنها ترسم از معیار شدن این بیگانه میان ما آدمیان است که گاه بخاطر این بیگانه من و شما انصاف را زیر پا می گذاریم، معرفت را خاک می کنیم و فراموش می کنیم این پول بودنش در اندازه رفع نیاز موهبت است و مابقی هر چه بیشتر عیار بیگانه پرستی ماست. این بیگانه همیشه بیگانه می ماند چه باشد چه نباشد خیلی حسرت نبودن و شوق بودنش را به دل راه ندهید. 

داستان کوتاه مدیریتی     "راه درست"   نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

داستان کوتاه مدیریتی

 "راه درست"

نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

طول اتاق را برای چندمین بار طی کرد. مدام مشتش را گره می‌کرد و پاهایش را محکم­تر به زمین فشار می‌داد. همیشه وقتی عصبانی بود تمام‌اندامش تحت‌فشار قرار می‌گرفت، این‌قدر که فشارش می­افتاد. سعی کرد روی صندلی بشینه، ولی به دقیقه نکشید که باز بلند شد و گوشی تلفن را برداشت.

- بله مهندس، بفرمائید؟

با عصبانیت و تندی پرسید: این آقای کاظمی هنوز برنگشته؟

منشی که از لحن مهندس شایان حول کرده بود با پت پت کردن جواب داد: نه مهندس هنوز برنگشتن، برگردن بلافاصله می‌فرستم اتاقتون.

گوشی را با عصبانیت گذاشت و این­بار در عرض اتاق شروع به راه رفتن کرد. یک آن یاد صدای لرزون منشی افتاد، نباید با عصبانیت باهاش حرف می‌زد. اما دیگه کنترلی روی اعصابش نداشت. توی این چند سال هیچ‌کس تندی مهندس شایان رو ندیده بود؛ امروز برای اولین بار وقتی وارد شرکت شد به هیچ‌کس سلام نکرد، عصبانیت در چهره­اش موج می‌زد. کارکنان بخش پذیرش مقابلش به احترام ایستادن و سلام کردن، اما انگار نشنیده بود فقط به منشی شرکت گفت به آقای کاظمی بگو همین‌الان بیاد اتاق من. منشی با صدای لرزون فقط تونست بگه با مشتری قرار داشتن رفتن بیرون. اونم روشو برگردوند و رفت داخل اتاق مدیریت.

مرور رفتار صبح باعث شد از خودش بدش بیاد. کنار پنجره اتاق که پشت سر صندلیش قرار داشت ایستاد و به منظره خیابان خیره شد، یک لحظه صحنه اونطرف خیابون نظرش جلب کرد. یک موتورسوار سعی می‌کرد کیف یک زن میان‌سال رو از دستش بکشه و بالاخره موفق شد، اما هنوز چند متری دور نشده بود که درب ماشینی که چند متر جلوتر پارک شده بود، ناخودآگاه باز شد و موتورسوار خورد به درب ماشین و پخش زمین شد. بلافاصله مردم جمع شدن دورش. اون خانم میانسال هم خودش رو رسوند. ظاهراً که پسر جوون چیزیش نشده بود، چون بلند شد ایستاد. مردم کیف رو به دست خانم دادن، ظاهراً می­خواستن پلیس رو خبر کنند اما نمی­شد تشخیص داد که چرا بعد از چند دقیقه مردم پراکنده شدن و اون خانم موند و پسر جوون.

خانمه داشت صحبت می‌کرد، اما از این فاصله نمیشه فهمید چی داره میگه! خیلی کنجکاو شده بود که اون خانم به دزد کیفش چی داره میگه؟! بعد از یک ربع حرف زدن، اون خانم چیزی شبیه کارت یا کاغذ از کیفش در آورد و به پسره داد و بعد از هم جدا شدن. ذهنش حسابی درگیر صحنه­ای بود که از پنجره مثل یک نمایش به تماشا نشسته بود. تلفن زنگ خورد!

- آقای مهندس، آقای کاظمی تشریف آوردن.

- بگین بیاد داخل.

چند ضربه به درب اتاق زده شد و بعد آقای کاظمی وارد اتاق گردید.

- سلام، خوب هستید؟

مهندس شایان در حالی که با مشت گره کرده زیر چانه و سری که کمی به راست منحرف بود، با کمی مکث جواب داد: سلام. بعد با دست راهنماییش کرد و گفت: بیا بشین.

کاظمی با حرف­هایی که منشی بهش گفته بود، می­دونست که مهندس فوق­العاده عصبانی هست و از قرار پی به همه چیز برده. با دل نگـرانی که در چـهره­اش موج میزد به سمت صندلی رفت و نشست. با کمی مـکث و نگاهی که روی میز می­چرخید و سعی می کرد از نگاه مهندس دوری کنه. بالاخره لب از هم باز کرد و گفت:

- من در خدمتتون هستم، اتفاقی افتاده؟

مهـندس شایان هنوز در همون حالـت بود. بازدم نفـسش رو بیرون داد و کمی مکث کرد. سعی می­کرد آروم باشه. نمی­دونست چرا، ولی دوست نداشت مثل صبح با عصبانیت کارو پیش ببره. یه گوشه ذهنش اتفاق بیرون پنجره مرور می­شد و یه گوشه دیگه کار غیر قابل پذیرش آقای کاظمی. بالاخره شروع کرد.

- من تا به حال بابت فروش به تو فشار آوردم؟

و باز به کاظمی خیره شد!

کاظمی که از یه طرف مدام پای راستش رو تند تند زیر میز حرکت می­داد و از طرف دیگه نگاهش به انگشتاش بود که با دست دیگه اون­هارو بشکنه. گفت: نه و خواست به صورت مهندس شایان نگاه کنه اما پشیمون شد و حرفشو ادامه داد:

- شما به من فشار نیاوردین ولی من، من می­بینم که اوضاع خوب نیست. ما تو 6 ماه اخیر %30  افت تولید آگهی  داشتیم. من متوجه هستم که شما تحت فشارید، من ...

مهندس شایان حرفشو قطع کرد و گفت:

- تو چی؟ تو خواستی به من کمک کنی؟! (ترجیح داد کاظمی رو به اسم کوچیک خطاب کنه، دیگه جای صحبت رسمی و تشریفات نبود) علیرضا، من 15 سال تو این کارم. من روز خوب این بازار رو دیدم، روز بدشو دیدم. همیشه چیزی که تو دستم داشتم رو فروختم، اما هیچوقت خودم رو نفروختم. تو بازار باید قاعده بازار رو رعایت کرد، با قاعده شکنی شاید چند روز اوضاع بهتر بشه ولی فرصت همیشه بهتر بودن رو به خاطر چند روز، آدم از خودش دریغ نمیکنه علیرضا!

کمی مکث کرد و هوایی که به داخل سینه برده بود بیرون داد و ادامه داد:

- بله 6 ماهه ما  %30 افت کردیم، دلیلش هم من خوب می­دونم چیه. برای رفع ابهام اونها هم برنامه داشتم و دارم، اما اولویت این برنامه صبر علیرضا نه عجله، نه به هر دری زدن. رقبا با شکستن قیمت، با تخریب من و تو، با فریب دادن مشتری بازار رو از دست ما در آوردن. من و تو هم کوتاهی کردیم، چون خیلی به خودمون، به کارمون مغرور شده بودیم. خیلی جاها به جای مشتری فکر نکردیم! حرف و خواسته مشتری رو نشنیدیم! و نتیجه­اش شد این که امروز هست. اما علیرضا! من به هیچ قیمتی خودمو نمی­فروشم. من به کارم ایمان دارم. تو قبلاً هم خیلی با من بحث کردی، بهت گفته بودم صبور باشی، باید همه چیز رو کنار هم ببینی. اما تو کاری کردی که من تو این 15 سال هرگز نه به خودم، نه به هیچکدوم از کارمندام همچین اجازه­ای نداده بودم.

نفسش رو از بینی بیرون داد و در حالی که مشت باز شده­اش رو با ضربات مرتب، اما آروم روی میز می کوبید. بالاخره برای ادامه دادن حرفی پیدا کرد. چشم از دستش برداشت و باز به علیرضا خیره شد و گفت:

- علیرضا، من یکی از کارمندام چند سال پیش یه بخشی از اطلاعات رو از شرکتم خارج کرد و در اختیار رقیبم گذاشت. علیرضا! خم به ابرو نیاوردم چون تو کارم اینقدر قدرتمند هستم که به خاطر نامردی یه رقیب و کارمند خودم به دست و پا نیفتادم، اما حالا تو ...

علیرضا با اینکه مهندس رو عصبانی می دید، اما از اینکه به اسم کوچیک صداش می­کرد احساس صمیمیت پیدا کرده بود، انگار داشت با برادر بزرگش حرف می­زد. سرش رو بالا آورد و گفت: مهندس من کار بدی نکردم، کاری که من کردم همه رقبامون انجام میدن.

 مهندس سرش رو بالا آورد و به علامت تأسف تکون داد، اما علیرضا باز ادامه داد:

- چند تا شرکت تو این بازار هستن که سفارشات آگهی­هاشون زیاد هست. هم من اونا رو می­شناسم، هم شما. هردومون هم می­دونیم شرکت­های بی در و پیکری هستن و این پولا واسشون پول نیست. اونا به رقبای ما که هم تیراژشون از ما پایین تره، هم کیفیت کارشون. آگهی میدن، اما به ما نه. فقط کاری کردم که به ما هم آگهی بدن همین. مهندس من خلاف شرع نکردم.

مهندس که از این حرف علیرضا بدجور ناراحت شده بود، نگاه تندی به اون کرد و با عصبانیت گفت:

- خلاف شرع نکردی؟ خلاف شرع نکردی؟ مگه خلاف شرع چیه؟ خلاف شرع دزدی؟

صداش رو کمی پایین تر آورد و ادامه داد:

- زناست، کلاهبرداریه! پسر خوب تو رشوه دادی، حالیت هست؟! رشوه علیرضا، رشوه.

- مهندس من؟ رشوه؟! کی همچین حرفی زده؟ چه ربطی داره! مهندس، من با مسئول تبلیغات این چند شرکت صحبت کردم فهمیدم اینا اگه دارن به رقیب ما آگهی میدن فقط به یه دلیل؛ اون هم درصدی هست که رقیب به اونها پرداخت می کنه همین. مهندس مگه خود شما به منی که مدیر بازایابیتون هستم، مگه به بازاریاباتون پورسانت نمیدین؟

در حالی که نگاه سنگین مهندس رو تحمل می­کرد، منتظر پاسخ ننشست و ادامه داد: حالا فکر کنید مسئول تبلیغات این شرکت­ها هم بازاریاب ما هستن و دارید بهشون پورسانت میدین، این کجاش رشوه است؟

از پشت میزش بلند شد و باز رفت کنار پنجره، همه چی آروم و ترافیک روانی تو خیابون در جریان بود. همین جوری که به بیرون خیره بود، گفت:

- علیرضا! همین کاری که به همین سادگی در موردش حرف زدی و توجیهش کردی اسمش رشوه است! و از اون بدتر. علیرضا هدف ما تو این کار چیه؟ از خودت پرسیدی؟ هدف از جذب مشتری چیه؟ چرا باید یه مشتری به ما آگهی بده؟ علیرضا مشتری باید به خاطر کار ما، کیفیت ما و خدمات ما به ما آگهی بده و اگر این ها رو قبول نداره، عیب از من و تو هست، نه عیب از مشتری. اما تو به جای اینکه به مشتری کار خودت رو اثبات کنی. دقیقاً همون کاری رو کردی که هر آدم ضعیف دیگه­ای انجام میده. به جای اینکه توانایی­های شرکت رو به رخ دیگران بکشی، به جای اینکه ثابت کنی تیراژ ما، کاغذ ما و توزیع ما از رقبا بهتر هست. رفتی خودت رو برای مشتری حراج کردی! تو با این رفتار ثابت کردی شرکت ما نه کیفیت داره نه اعتبار. پس ناچار هست به یک مسئول بی­مسئولیت درصد بده، پورسانت بده.  

   کمی عصبانیت رو به لحنش اضافه کرد و ادامه داد:

- رشوه دادی تا حاضر بشه آگهی­های شرکتش رو به ما سفارش بده، پس فرق این شرکت که من و تو توش کار می­کنیم با رقبای ما که هردومون می­دونیم هیچکدوم در سطح ما نیستن چیه علیرضا؟

علیرضا سرش رو به سمت میز گردوند و به فکر فرو رفت. به جواب دادن فکر نمی­کرد، حرف­های مهندس شایان اونو وادار به فکر کردن کرده بود. هیچوقت از این دریچه به کار خودش نگاه نکرده بود. اون برای جذب آگهی دست به هر کاری زده بود. تمام مهارت­های ارتباطیش، تمام تاکتیک­های بازاریابی رو به کار می­گرفت تا سفارشات افزایش پیدا کنه. تیم بازاریابی شرکت رو به بهترین شکل مدیریت می­کرد و همیشه الگوی اونا بود، ولی حالا چقدر آسون عملکرد خودش رو زیر سؤال  می دید! چرا هیچوقت مشتری، رقیب و کار را توی این قاب فکری نچیده بود؟!  

مهندس شایان سکوت رو شکست:

- علیرضا تو این 5 سالی که مسئولیت واحد بازاریابی شرکت رو بهت سپردم، همیشه از تو راضی بودم. تو بهترین نیروی من تو این شرکت بودی و به خاطر تلاش­هات همیشه مدیونت بودم و هستم، تو هدف داری، برنامه داری و از همه مهمتر عاشق این کار هستی ولی یادت نره، مهمتر از رکوردهای که هر ماه و هر سال میزنی، هدف سالم کار کردن هست. هدف کار درسته. شرکت نگین­گستر، مدیر عاملش دیروز عصر اومد اینجا. اون متوجه عملکرد مسئول تبلیغاتش شده بود. اومده بود مطمئن بشه. منم حدس میزدم بی دلیل به ما آگهی نداده باشه. برای همین حساب ها رو چک کردم، به هر حال من خیلی ازش عذرخواهی کردم. خواستم تمام و کمال پولی که بابت آگهی­ها به ما پرداخت کردن، بهشون برگردونم. اما خودش گفت نیازی نیست و ترجیح میده با نشریه ما همکاریش رو ادامه بده چون فقط از نشریه ما جواب گرفتن. حالا هم پیشنهاد می­کنم اون چند شرکت دیگه هم خودت باهاشون تماس بگیر. حتی اگر به قیمت کنسل کردن آگهی­هاشون و پرداخت کل مبلغ به اونها تموم بشه.

اون روز علیرضا به اتاقش برگشت ولی نتونست طاقت بیاره، مرخصی گرفت و رفت تا بیشتر فکر کنه. اون نیاز داشت کمی با خودش خلوت کنه...

مهندس شایان که امروز دل بستگی خاصی به پنجره اتاقش پیدا کرده بود، باز هم کنار پنجره خیره به آدمای بیرون تو فکر بود که تلفن زنگ خورد. گوشی رو برداشت.

- ببخشید مهندس، خانم مهرانفر هستن از کاریابی کار آفرین.

- باشه، وصل کنید.

- سلام آقای شایان ، خوب هستید؟

- سلام، ممنون. احوال شما خانم مهرانفر؟ شما خوب هستید؟

- متشکرم. منم خوب هستم. غرض از مزاحمت، نمی­خوام زیاد وقتتون رو بگیرم. میدونم سرتون شلوغه، برای همین اصل مطلب رو میگم. چند روز پیش فرموده بودین دنبال یه آدم قابل اعتماد برای کارپردازی هستید. میخواستم بدونم هنوز هم کسی رو استخدام نکردین؟

- نه خانم مهرانفر. من معمولاً فقط از طریق شما نیرو استخدام می کنم؛ خودتون که در جریان هستید.

- شما به شرکت ما لطف دارید آقای مهندس.

- خواهش می­کنم. به هر حال تو این چند سال کم نیروی توانمند و قابل اعتمادی معرفی نکردین. کما اینکه پرسنل من همیشه از مشاوره­های شغلی به موقع شما و کلاس های آموزشیتون راضی بودن.

- خداروشکر که رضایت داشتن، انشالله بعد از این هم به همین شکل باشه و بتونم بیشتر مؤثر واقع بشم. اما مهندس از موضوع اصلی دور نشیم، حقیقتش من برای کار کارپردازی شما یه جوون 25، 26 ساله سراغ دارم که متأهل هم هست. یکم مشکل مالی داره و البته یک پسربچه هفت ماهه هم داره که دچار عفونت خونی شده که اگر تو این زمینه هم بتونید کمکش کنید خیلی عالی میشه. البته من چون از روحیات شما و دست خیرتون خبر دارم، این رو گفتم. لازم باشه من خودم ضمانتش رو میکنم.

- خواهش میکنم خانم مهرانفر، این چه حرفیه؟ حرف شما برای من ضمانته، نیاز به ضمانت نیست. بالاخره اگه خدا بخواد تا جایی که بتونیم کمکش می کنیم، راستی شما قرار بود امروز تشریف بیارید شرکت. اتفاقی افتاد که نیومدین؟

- حقیقتش اومدم. اتفاقاً همون بانک نزدیک شما کار داشتم. منتها یه موضوعی پیش اومد دیگه فرصت نشد بیام دفتر. از این بابت هم شرمنده­ام و عذر می­خوام. سعی می­کنم هفته آینده جبران کنم.

- خواهش می­کنم خانم مهرانفر، ما از دیدنتون خوشحال میشیم.

- منم همین­طور. فقط یه نکته آقای شایان، این جوون اسمش میثم کریمی هست. فردا ساعت 11 طبق معمول گذشته مراجعه کنه، مناسب هست؟

- بله، ساعت 11 خوبه. فردا هم که پنجشنبه هست و وقتم آزاد.

- پس میگم برسه خدمتتون، بیشتر از این مزاحم نمی­شم. سلام به خانواده و همکاراتون برسونید.

- بزرگی شمارو میرسونم، شما هم سلام برسونید.

- حتماً، خدانگهدار.

- خدانگهدار

صبح آقای کاظمی طبق معمول همون ابتدای صبح وارد شرکت میشه و به همه صبح بخیر میگه، خوش و بش میکنه. بعد هم به کمک منشی تابلو خطاطی که با خودش آورده، روبروی درب ورودی شرکت نصب میکنه. همه پرسنل دور تابلو جمع میشن و هم جمله رو میخونند و هم از آقای کاظمی تشکر میکنند.

هم زمان آقای مهندس شایان هم وارد میشه. همه بر میگردن و سلام میکنند. مهندس شایان برخلاف دیروز کاملاً سرحال جواب همه رو میده و به تابلو خیره میشه و  در حالی­که از صحبت پرسنل متوجه شده که تابلو، کار آقای کاظمی هست. بهش لبخندی میزنه و رو به همه میگه: انشالله این جمله رو سرلوحه کار خودمون قرار بدیم.

ساعت 11 پسر جوون طبق قرار قبلی وارد شرکت می­شه و قبل از اینکه بخواد به منشی سلام کنه، نگاهش جذب تابلو میشه. بله این جمله رو دیروز روی تابلوی در شرکت کاریابی کارآفرین هم دیده بود و حالا دوباره به خودش یادآوری کرد که باید این جمله رو یه روزی به پسر هفت ماهه­اش که به کمک آدم­هایی که این عبارت سرلوحه کارشون هست درمان میشه، یاد بده و باز جمله رو به ذهن سپرد و به خدا توکل کرد.

« هیچ راه درستی برای انجام کار نادرست وجود ندارد »

داستان کوتاه مدیریتی   "مدیر کارگر صفت"   نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

داستان کوتاه مدیریتی(تجربه نگاری‌های سینا)

"مدیر کارگر صفت"

نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

یکی از کارهای من در شرکت تنظیم محتوای تبلیغات و مصاحبه‌های مدیران برای انتشار بود. همه فعالان روابط عمومی به‌خوبی آگاه هستند که دوره ریپرتاژ آگهی و تبلیغات مستقیم گذشته است و مخاطب و مشتری از این نوع محتوا استقبالی نمی‌کنند.

مدیرعامل طبق معمول به اختیار خود و بدون نظرخواهی از من با یک نشریه هماهنگ کرده بود که متن مصاحبه‌ای را در اختیار آن‌ها قرار بدهد. به من گفت: یک متن مصاحبه را خودت بنویس تا برای انتشار در اختیار مجله قرار بدیم.

نخستین سؤالم از مدیرعامل این بود که موضوع مصاحبه چه چیزی باشِ ؟

مدیرعامل: (با تعجب پرسید) مگِ موضوع هم می خواد؟ و ادامه داد: یه چیزی بنویسی در تعریف و تمجید از کیفیت و خدمات شرکت و چشم‌انداز آینده همین.

من: اینکه مصاحبه نیاز ندارِ مهندس؛ بهتر هست متن آگهی طراحی کنیم چون این نوع مصاحبه‌ها را کسی نمی خونِ

مدیرعامل: چرا؟

من: مخاطب دنبال یه موضوع و نکته جدید هست یک تیتر جذاب، یک اتفاق جدید در غیر این صورت اگر احساس کنه مدیرعامل شرکت دارِ تبلیغ شرکتش رو می کنه اصلا نمی خونِ.

گفت: آفرین راست می گی پس هر جور خودت صلاح می دونی تنظیم کن. تو نویسنده‌ای بالاخره این چیزا رو بهتر می‌فهمی.

رفتم و با توجه به شناختی که از صنعت و شرایط و مشکلات موجود داشتم یک متن مصاحبه تنظیم کردم که البته تندوتیز نباشِ و ضمن اعلام برخی موانع، راهکارهایی هم ارائه کرده باشیم. تا پایان وقت اداری مصاحبه تحویل مدیرعامل دادم اونم گفت می‌برم شب تو خونه می خونم و فردا می یارم.

صبح فردا متن مصاحبه را آورد و گفت فکر کنم هنوز دیدگاه هامون بهم نزدیک نشده خودم اصلاحش کردم همینو بده برای چاپ!

صفحات را نگاه کردم تقریباً 70 درصد متن را خط زده بود و خودش از اول نوشته بود. کامل خوندم دقیقاً شده بود همونی که گفته بود. دردم گرفت چون ازش پرسیدم چی بنویسم و خودش پذیرفت که تبلیغاتی نباشِ اما رفته بود کل متن را تبلیغاتی نوشته بود.

جای بحث نبود نشستم متن را همون جوری تنظیم کردم و مجدد بردم براش که تائید کنه.

گفت: حالا این‌جوری بهتر هست که من نوشتم یا اونی که تو نوشته بودی؟

می دونستم توضیح نتیجه‌ای ندارِ و گفتم خب البته شما باتجربه‌تر هستید، همین خوب هست.

بعد گفت راستی بیا این چند تا عکس را روی گوشی من ببین به نظرت کدومش را برای مصاحبه انتخاب کنیم؟

من هم عکس‌ها را نگاه کردم و دیدم هیچکدوم کیفیت مناسب و زاویه خوبی ندارِ و از دهنم در رفت گفتم هیچکدوم به درد چاپ نمی خوره.

سرش رو برگردوند و با کمی عصبانیت پرسید: هیچکدوم؟

گفتم بله اینا به درد مصاحبه شما نمی خوره.

با ترشرویی گفت خب برو حالا تا خودم یه فکری بکنم.

تا عصر یکی دو بار دیگِ رفتم اتاقش خیلی با سردی و بی‌تفاوتی جوابم را داد تا موقع اتمام ساعت کاری که رفتم ازش خداحافظی کنم دیدم یه بحث بی‌خودی را پیش کشید و بعد قصه صبح را مطرح کرد.

مدیرعامل: صبح رفتارت اصلاً خوب نبود.

پرسیدم چطور؟!

مدیرعامل: من ازت نظرخواهی کردم بابت عکس اما تو برگشتی گفتی هیچکدوم خوب نیست.

گفتم خودتون دارید می گید نظرخواهی کردید خب من هم با توجه به تجربه‌ام خدمتتون عرض کردم کیفیت عکس‌ها مناسب چاپ در مجله نیست؛ باید غیر از این جواب می‌دادم؟

گفت: بله وقتی من به شما می گم یک کدوم رو انتخاب کن تو باید انتخاب کنی چرا بحث می‌کنی؟ من اون پنج‌تا عکس را مناسب تشخیص دادم تو چرا با من بحث می‌کنی؟

گفتم فکر می‌کردم نظرخواهی یعنی من باید با استفاده از تجربه و اطلاعاتم و دیدگاه شخصیم پاسخگو باشم نمی دونستم نظرخواهی  یعنی تائید حرف یا پیشنهاد شما؟

گفت: ببین باز داری بحث می‌کنی. اصلاً یه چیزی می گم برای همیشه آویزه گوشت کن تا هیچ اختلافی بینمون پیش نیاد

گفتم بفرمایید جناب مهندس

گفت: اگر من یه چیزی بت گفتم یا ازت خواستم کاری انجام بدی نشین خوب و بد کنی بگو "لا دست باباش" بزار هر کاری می خواد بکنه. چرا اعصاب من و خودت رو بهم می ریزی؟

گفتم یعنی بعد از این تو دلم بگم لا دست بابای مهندس و اهمیتی ندم که این کار چه عواقبی می تونه داشته باشه؟

گفت: دقیقاً من خودم دارم می گم پول مال من هست، شرکت مال من هست پس هر مشکلی هم پیش بیاد دامن‌گیر من میشِ

گفتم باشِ و از اتاقش بیرون اومدم اما تو دلم گفتم مصاحبه را خودش از اول نوشت؛ عکس هم خودش انتخاب کرد. واقعاً من را برای چی به‌عنوان کارشناس یا کارمند استخدام کرده؟ اینکه خودش را بیشتر از هر کسی قبول دارِ عملاً به‌جای مدیریت دارِ تو این شرکت کارگری می کنه.

یاد روزنامه‌ای که سال‌ها قبل در اونجا کار می‌کردم افتادم که مدیرمسئولش شب‌ها می یومد دفتر و صفحاتی که بچه‌ها بسته بودن از اول شخم می‌زد و به سلیقه خودش می‌بست و گاهی حتی بدون اطلاع به دبیر سرویس گزارش صفحه را هم حذف و یک گزارش بی‌سر و ته خنثی را جایگزین می‌کرد و بعد هم که اعتراض می‌کردی می‌گفت این سلیقه و دیدگاه من هست و من بهتر از بقیه صلاح مجموعه را می دونم.

توضیح: عزیز دلم تو مدیر نیستی تو یک کارگر خوب هستی که نه بلدی نیروی مناسب جذب کنی و نه بلد هستی نیروی خودت را تربیت کنی. تو فقط بلدی کارگر مجموعه‌ای باشی که خودت راه‌اندازی کردی. پیشنهاد می‌کنم یا بشین کنار و مدیریت را به یک مدیر واگذار کن و یا برو یاد بگیر که یک مدیر خوب کسی هست می تونِ به‌درستی تقسیم‌کار کنه و به‌درستی از نیروی انسانی خودش کار بخواد. راستی این رفتار یعنی تو این‌قدر دیکتاتور و کم شعور هستی که دیدگاه و نظرات دیگران برات اهمیتی ندارِ. بااین‌حال هر جور خودت راحتی "مدیر کارگر صفت" به قول مدیرعامل اون شرکت "لا دست بابات"

https://t.me/sinaaghaynevisande

میشه بگید بخش خصوصی چیکار می کنه؟ "نویسنده:#سینا_ایرانپور_انارکی

نویسنده:#سینا_ایرانپور_انارکی

با خبر شدیم بسلامتی مجلس در حال تصویب طرحی مبتی بر توزیع کنترل شده مواد مخدر به وسیله دولت هست( راهکاری که پیش از انقلاب هم اجرا شده بود) من بیش از آنکه عبارت مواد مخدر ذهنم را به خودش مشغول کنه درگیر کلمه"#توزیع" شدم. در اقتصاد توزیع یعنی تقریبا همه چیز. در واقع علم اقتصاد بوجود اومده تا توزیع را عادلانه برقرار کنه تا از توزیع کالا به توزیع عادلانه ثروت دست پیدا کنیم. اما نکته خیلی جالب این هست که در ایران توزیع انرژی(بنزین، نفت، گاز، برق، آب) در انحصار دولت هست، واردات و توزیع بسیاری از کالاهای اساسی(غلات، قند و شکر) نیز در اختیار دولت قرار دارد. بسیاری از کالاهای استراتژیک پتروشیمی و مشتقات نفتی نیز به دولت تعلق دارد. بخش بزرگی از تولید و توزیع خودرو نیز محصور به دولت هست. از ارائه مثال بیشتر پرهیز می کنم و به سراغ اصل موضوع می روم؛ من دقیقا یه سوال برام پیش اومده الان دقیقا #بخش_خصوصی داره چی در ایران توزیع می کنه؟ بخش خصوصی داره چیکار می کنه؟ قبل از انقلاب تا جایی که من تاریخ سرم میشه بیشتر حجم تولید و توزیع کالاها در اختیار بخش خصوصی بود مگه نه؟! قاچاق کالا و ارز، دلالی و ... نکنه کار بخش خصوصی همین هست، درسته؟ بیچاره بخش خصوصی #اشتغال هم باید ایجاد کنه!!! تاریخ نگارش: شنبه 31 تیر 1396
برگرفته از وبلاگ آقای نویسنده(سینا ایرانپور انارکی)

"تحقق رویاهای من و شما"                        نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

می دونید رویاپردازی یکی از جذابترین کارهایی هست که میشه انجام داد. نمی دونم تا به حال چند بار خودتون را جلوی دوربین برنامه خندوانه یا برنامه دورهمی متصور شدید و چه چیزهایی گفتید. چقدر به این فکر کردید که یک سوپر مارکت خیلی بزرگ پر از محصولات متنوع داشته باشید؟ داشتن یک هتل یا رستوران لاکچری هم آدم را به وجد می یاره. ما اهالی مطبوعات همه توهم‌ داشتن یک روزنامه با تیراژ میلیونی داریم. بعضی ها هم عشق کار تولیدی هستن و دوست دارن یک کارخانه بزرگ با چند هزار نفر نیروی انسانی داشته باشن. داشتن یک مرکز تحقیقاتی یا مرکز آموزشی با تجهیزات روز و به کارگیری روش های نوین آموزشی هم از آرزوهای شخصیت های علمی و دانشگاهی هست. دستیابی به شهرت در لباس یک هنرمند هم رویای خیلی از آدماست. امروز خیلی ها دوست دارن در هر شغل و بیزینسی که هستن برند شخصی قدرتمندی داشته باشن، کلا تب برند خیلی فراگیر شده و شبکه های اجتماعی هم فرصت های بیشتری را در اختیار مردم گذاشتن. کارآفرینی و حقوق دادن به جای حقوق گرفتن هم خیلی شیرین و دلچسب هست. دستیابی به جوایزی مثل سیمرغ، نوبل، اسکار و سایر جوایز بین المللی هم رویای خیلی از ماهاست. اون مصاحبه در برنامه تلویزیونی را که ابتدای یادداشت به ان اشاره کردم، بخاطر دارید؟ حالا فکر کنید امروز اون رویایی که در سر دارید محقق شده و رامبد جوان یا مهران مدیری شما را دعوت کردن به این برنامه ها، دوست دارید توی این مصاحبه تلویزیونی چی بگید؟ سعی کنید حداقل ۱۰ دقیقه درباره خودتون حرف بزنید از اینکه چطور به این جایگاه دست پیدا کردید. یکم سخته وقتی امتحان کنید متوجه می شید همچین آسونم نیست. ولی اگر تونستید ۱۰ دقیقه درباره مسیر موفقیت خودتون صحبت کنید به چند تا واقعیت بزرگ دست پیدا خواهید کرد. نخست؛ اینکه مسیر موفقیت را ناگزیرید برای توضیح مقابل دوربین اول خودتان تصور کنید و این یعنی راه رسیدن به رویای امروز. این مسیر رویایی را خوب به ذهن بسپارید. دوم؛ یاد می گیرید که وقتی دارید برای دیگران درباره خودتون صحبت می کنید پس باید از مشقت ها و دشواری ها بگید بنابراین می پذیرید دستیابی به موفقیت بدون سختی نه برای شما باورپذیر هست و نه دیگران بنابراین برای اینکه حرفی برای گفتن داشته باشید باید این روزها سخت تلاش کنید و از مشکلات ناامید نشید. سوم؛ دقت کردی گاهی این چهره های مطرح و موفق حرف هایی بیان می کنند که من و شما به سادگی متوجه دروغ یا پنهان کاری و یا خودمانی تر بگویم چرت و پرت گویی آنها می شویم. پس باید از الان به گونه رفتار کنید که بعدها دیگران چنین قضاوتی درباره شما نداشته باشند. چهارم؛ مطمئن باشید یک روز شاید مقابل دوربین تلویزیون نه اما مقابل وجدانتون باید پاسخگوی آنچه که هستید؛ باشید پس لااقل به گونه عمل کنید که پاسخ قانع کننده ای برای خودتون داشته باشید. پنجم؛ اگر این رویاها را مدام بش فکر می کنید سعی کنید آهسته آهسته به سمتش قدم بردارید شاید هیچوقت صاحب یک هتل، رستوران، جایزه بین المللی، برند جهانی یا کسب و کار بزرگ نباشید اما فقط به این فکر کنید ۱۰ درصد از اون رویای بزرگ محقق بشه اونوقت زندگی شما نسبت به امروز چقدر متفاوت خواهد بود. راستی منم یک رویا در سر دارم دوست دارم یک روز من مقابل شما بنشینم و مجری برنامه ای باشم که شما می خواهید از خودتون بگید من عاشق مصاحبه و گفتگوی با آدماها برای کشف واقعیت درونی اونها هستم. یک رویای دیگه هم دارم کتاب داستان زندگی شما را بخواهید من بنویسم چون بی نهایت از نوشتن داستان واقعی لذت می برم. زندگیتون رویایی دوستان من، منتظر مصاحبه و داستان زندگیتون هستم.تاریخ نگارش: 3 مرداد 1396
برگرفته از وبلاگ آقای نویسنده(سینا ایرانپور انارکی)

مشاور یا شاعر" نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

از دوران دانشجویی تاکنون با مشاوران فراوانی در ارتباط بوده‌ام. یکی از ویژگی‌های رشته مدیریت همین توهم مشاوره است که بسیاری از فارغ‌التحصیلان دچار آن می‌شوند. البته اکنون که دیگر هر فردی که دو تا سمینار یا دوره مدیریتی گذارنده نام خود را مشاور می‌گذارد. در رشته روانشناسی نیز وضعیت به همین شکل پیش می‌رود فارغ‌التحصیلان روانشناسی نیز گرفتار توهم مشاوره هستند. در حرفه مشاوره روانشناسی نیز البته سراغ دارم حضراتی را که با تحصیلات نساجی و دام‌پروری بامطالعه دو تا از کتاب‌های باربارا دی آنجلیس به‌یک‌باره متخصص روانشناسی شده‌اند. چندی پیش در گفتگو با یکی از اساتید رشته بازاریابی که نزدیک به دو دهه تجربه همکاری با گروه‌های صنعتی مختلف را داشت نیز این موضوع مطرح و بسیار گلایه‌مند بود. این دکترای بازاریابی به‌صراحت گفت با این میزان تحصیلات و سابقه کاری همچنان احساس می‌کنم در بسیاری از زمینه‌های بازاریابی، دانش و تخصص کافی ندارم اما از قرار حرفه مشاوره مدیریت هم، به روزگار خوانندگی دچار شده است. روزگاری مثل بود که هر کس از مادرش قهر می‌کند خواننده می‌شود ، اما حالا همین مثل را باید برای حرفه مشاوره به کار برد. واقعیت همین هست اینستاگرام را که نگاه می‌کنم پرشده از مدعیان مشاوره در کسب‌وکار، بازاریابی و فروش و بسیاری از آن‌ها نه‌تنها تحصیلات مرتبط ندارند بلکه اگر از ایشان سؤال کنی چه تعداد کتاب یا مقالات روز در این زمینه مطالعه کرده‌ای صادقانه که جواب دهند متوجه می‌شوید کمتر از 10 کتاب و مقاله را قادر هستند در همان زمینه نام ببرند. ادامه یادداشت را در وبلاگ شخصی نویسنده مطالعه فرمایید. عده‌ای نیز دچار تب اقتصاد هستند و چند روزی که روزنامه دنیای اقتصاد را مطالعه کنند به یکباره به توهم مشاور اقتصادی گرفتار می‌شوند. کاش حداقل یک مهارت از میان این حجم دانش و تخصص را انتخاب می‌کردند و در یکی از زمینه‌های اقتصاد و یا مدیریت خود را مشاور نام می‌نهادند اما موجب افسوس است که مشاور در همه زمینه‌ها هستند. فردی را سراغ دارم که هم‌زمان مشاور توسعه فردی، بازاریابی و فروش، روابط عمومی و برند است و سه‌نقطه هم انتهای موارد مشاوره می‌گذارد! از خود وی پرسیدم تحصیلات شما چیست؟ گفت چه اهمیتی دارد من مهندسی متالوژی دارم اما بیش از یک فارغ‌التحصیل مدیریت توانا هستم! به توهم اعتمادبه‌نفس که اکنون به اعتماد به سقف در برخی افراد تغییر عنوان داده است نیز پی برده‌ام. اعتمادبه‌نفس چیز عجیبی است و فراوان در این کشور چهره‌هایی بی‌سواد اما مشهور و صاحب سمت را سراغ داریم که با همین اعتماد به سقف بالا رفته‌اند و بالانشین شده‌اند. برخی از همین افرادی که نام خود را مشاور می‌گذراند خوب که بررسی کنید نهایت مهارت و تخصص آن‌ها شومنی(مرد نمایش) است. فقط یاد گرفته چگونه در جمع هیجان ایجاد و آن‌ها را مجذوب خود کنند. کلاس آن‌ها سرشار از انرژی و هیجان است اما اندکی دانش به فرد حاضر انتقال نمی‌دهند و حرف‌ها مدام تکراری است. صادقانه بگویم سال‌ها پیش من هم پس از چهار یا پنج سال فعالیت در شرکت‌ها و رسانه‌های مختلف و با مدرک ارشد مدیریت اجرایی مدتی دچار این توهم مشاور بودم. حتی برای خودم کارت ویزیت نیز طراحی کردم البته هرگز به چاپ نرسید؛ اما بعد از مدتی به این نتیجه رسیدم که "مشک آن است که خود ببوید نه آنکه عطار بگوید". مدتی پیش فردی در تلگرام پیام داد و من را استاد خطاب کرد. بلافاصله نوشتم محتاج عنوان استاد، مهندس و دکتر نیستم خیلی خودم را دست بالا بگیرم یک نویسنده و روزنامه‌نگار هستم و بس. ترجیحاً بعد از این شاید حتی عنوان کارشناسی ارشد مدیریت را هم برای خودم به کار نبرم با آنکه هم در این زمینه مطالعه دارم و هم ذهن تحلیلگری نسبت به وقایع و مباحث سازمانی داشته و دارم. در ابتدای یادداشت از باربارا دی آنجلیس نام بردم یکی از مشهورترین مشاوران روانشناسی در جهان که کتاب‌های وی به زبان‌های متعدد نیز منتشر شده است. سال‌های پیش دو کتاب از این مشاور برجسته را مطالعه کردم؛ دی آنجلیس در زمینه ازدواج و خانواده، یک متخصص تمام‌عیار به شمار می‌رود و دوست دارم شما بدانید که این روانشناس مطرح با چه تجارب دردناکی و با چه سطح تحصیلات و سوابقی نام خود را مشاور گذاشته است. دکتر دی آنجلیس در بخشی از کتاب" آیا تو آن گمشده‌ام هستی" نوشته بود: من در طول زندگی مجردی بیش از صد رابطه را با جنس مخالف تجربه کرده بودم و در زندگی نیز دو ازدواج ناموفق داشتم و با سال‌ها کار مطالعاتی اکنون می‌توانم یک مشاور حرفه‌ای در زمینه خانواده باشم. تجربه‌های متعدد و دردناک عاطفی و دو ازدواج ناموفق و سال‌های مطالعه و تحصیل در رشته روانشناسی پشتوانه کسی است که اکنون یکی از چهره‌های مطرح روانشناسی و مشاوره در دنیاست. سرگذشت فیلیپ کاتلر، پاتریک لنچیونی و پیتر دراکر و برایان تریسی نیز به‌عنوان چهره‌های سرشناس مشاوره و آموزش در رشته مدیریت نشان می‌دهد این افراد هم‌زمان با تحصیل و تحقیق سال‌ها تجربه کاری را اندوخته کرده‌اند تا قادر به ارائه مشاوره تخصصی باشند. مشاوره در ایران با توجه به شرایط فرهنگی جامعه و سازمان‌ها حرفه‌ای کم‌درآمد است و کمتر مدیران و عموم مردم حاضر به پرداخت هزینه در این زمینه هستند. کسانی که تصمیم به ورود به این حرفه را گرفته‌اند و یا در این زمینه فعالیت دارند باید آگاه باشند که بیش از نیمی از درآمد خود را باید صرف توسعه دانش و تخصص خود کنند و مدام به روز شوند در غیر این صورت تنها به فعالیت مشاوران حرفه‌ای ضربه وارد خواهند کرد و البته بدبینی صاحبان کسب‌وکار و عموم مردم را به همراه خواهند داشت. پیشنهاد می‌کنم اگر پی به استعداد خود در زمینه مشاوره برده‌اید باوجود همه کاستی‌های تحصیلات دانشگاهی حتماً در رشته مرتبط تحصیلات خود را ادامه دهید و تا می‌توانید تجارب اجرایی به دست آورید و کاری نکنید به‌جای مشاور شما را شاعر خطاب کنند و بگویند آمد شعری گفت و رفت.تاریخ نگارش: 4 مرداد 1396 http://anaraki.blogfa.com/ https://t.me/sinaaghaynevisande کانال آقای نویسنده
برگرفته از وبلاگ آقای نویسنده(سینا ایرانپور انارکی)

کمی زندگی کنیم" نویسنده: #سینا_ایرانپور_انارکی

یادداشت: "منطقه آزاد گردشگری ایجاد کنید"نویسنده: سینا ایرانپور انارکی

دومین همایش گویش های محلی استان اصفهان

مهندس محمود گوهرین انارکی معدنکار نمونه کشور

مهندس محمود گوهرین انارکی معدنکار نمونه کشور

فردا در مراسم بزرگداشت روز صنعت و معدن صورت میگیرد:

• زمان انتشار:جمعه 16 تیر 1396-17:16

محمود گوهرین روایتگر انتظارات بخش معدن در حضور رئیس جمهور

به گزارش معدن نامه به نقل از روابط عمومی خانه معدن ایران، او همچنین به عنوان مدیر عامل شرکت عمران مومان چابهار، لوح تقدیر معدنکار نمونه را از دست رئیس جمهور در یافت خواهد کرد.

گوهرین از چهره های باسابقه بخش معدن و عمران کشور است که طی سالهای گذشته فرصت های شغلی زیادی در این بخش به وجود آورده است.

محمود گوهرین را بیشتر بشناسیم

به گزارش خبرنگار ماین نیوز، گوهرین متولد 1321 و مهندس راه و ساختمان است. او رئیس هیات مدیره شركت پرلیت است كه در كارنامه كاری این شركت ساخت دو تونل رسالت و توحید در تهران و چندین سد دیده می‌شود.

وی همچنین مدیریت شركت عمران مومان چابهار را نیز بر عهده دارد كه این شركت به ویژه در زمینه استخراج و بهره‌برداری پرلیت در زنجان و اردبیل فعالیت می‌كند.

او همچنین رئیس هیات مدیره شركت توسعه و فراوری مس مسكنی بوده كه یكی از قدیمی‌ترین معادن مس منطقه انارك است كه به گفته وی این شركت موفق شده در این معدن مس كاتد 99.99 درصد را تولید كند.

وی در زمانی روی سنگ‌های آهكی درعسلویه نیز كار كرده كه البته فعلا متوقف شده است.

گوهرین كه متولد انارك اصفهان و همشهری غلامرضا حمیدی اناركی،‌ دبیر اجرایی خانه معدن است، همچنین ریاست هیات مدیره یكی از شركت‌های كشت و صنعت كشور را نیز بر عهده داشته و در عین حال نائب رئیس هیات مدیره و بنیانگذار سیمان عمران انارك نیز است.

گوهرین در گفت‌وگو با خبرنگار ماین نیوز اعلام كرد كه از جانب طیف موسوم به كارآفرینان توسعه‌گرا در انتخابات هیات نمایندگان اتاق تهران شركت خواهد كرد.

نخلک انارک اطلاعاتی از قدیمی‌ترین معدن ایران

نخلک انارک

پیرزن چشم ما بود

پیرزن چشم ما بود

تاریخ درج : شنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۶

شماره روزنامه: 

1396/04/17 (شماره 2967)

 

 

گفت وگو با تنها زن زنده معدنچی ایران که شش سال در معدن سرب نخلک کار کرد

 

 

لیلا مقیمی

 

دستان زمخت و تاول‌زده‌اش، راوی تک‌تک سال‌های برباد رفته است؛ همان سال‌هایی که تازه نوعروس «نخلک» شده بود و تاب و توان دوری از شاهزاده رویاهایش را نداشت. شش سال، هرروز، هفت‌صبح، چارقد رنگی و گل‌گلی‌اش را دور کمر می‌پیچید و پابه‌پای مرد خانه اش از لابه لای نخل های تنومند و سربه زیر روستا عبور می کرد تا خودش را به معدن سرب دوهزار ساله برساند. انگار قاصدک رویاهایش به جای پرواز در سینه صیقلی و لاجوردی آسمان کویر قرار بود در دل دالان‌های تو در تو و تاریک و سرد معدن نخلک به رقص درآید و زندگی توام با رنج و مشقتی را برایش رقم بزند. برای عصمت بقایی، کار در معدن سرب نخلک که 200 متر زیر زمین، جاخوش کرده، سخت دلکش بود. آن‌قدر دلکش که بعد از سیزده سال، تداعی آن روزها، هنوز برایش لذت‌بخش و نشاط آور است. چشمانش از پشت لنز شیشه‌ای، همانند تالار آیینه‌ای است که خاطرات گذشته در آن، تکرار می‌شود؛ صداها و همهمه‌هایی که می پیچید بین سنگ‌های درشت و دندانه‌دار معدن؛ بوها و گرد و خاک هایی که در هر دم و بازدم آغشته می شد به نفس هایش و هر از گاهی، سرفه های مکرر و کشدار را به ارمغان می آورد برایش؛ سرب هایی که باید جدا می‌کردند از دل خاک های عیار بالا؛ شپش‌هایی که می‌افتادند به جان و تنشان؛ دردها، رنج ها، سختی ها، جان کندن ها، خوشی ها و ناخوشی ها.

همه تکرار می‌شوند در برابر چشمان ریز و خاکستری که دایره شیشه ای، ماحصل شش سال کار در معدن، جلویشان را گرفته است. زمان، ردپای چین و چروک را روی صورت دخترک چوپانانی نشانده و 80سالگی‌اش را نوید می‌دهد.

توقیف کامیون حامل زغال تاغ در انارک

کیوان لوکی‌انارکی در گفتگو با خبرنگار  گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اصفهان، گفت : کامیون حامل یک تن زغال تاغ در جاده انارک توقیف شد.

وی افزود: این محموله بصورت قاچاق توسط یک دستگاه کامیون ایسوزو جا سازی و در حال حمل بود که نیروهای گشت حفاظت اداره منابع طبیعی و باهمکاری نیروی انتظامی پاسگاه چوپانان واقع در بخش انارک متوقف گردید.

رئیس مناطبع طبیعی نایین ارزش ریالی این میزان زغال را بالغ بر ۱۲۰ میلیون ریال دانست و بیان کرد : فرد مجرم جهت انجام مراحل قضایی به دادگستری معرفی گردید.

وی در پایان تاکید کرد : قاچاق سوخت یکی از ضربات جبران ناپذیر به بدنه طبیعت است که باید با عاملان آن به شدت برخورد شود

بررسی علل مهاجرت مردم خصوصا در انارک و چوپانان      

تهیه بانک اطلاعاتی جامع گردشگری و بسته های سرمایه گذاری گردشگری شهرستان جهت سرمایه گذاران

برگزاری همایش شوراهای اسلامی روستاهای بخش مرکزی و انارک

برگزاری همایش شوراهای اسلامی روستاهای بخش مرکزی و انارک

تعداد بازدید: ۳۰

مشاهده نظرات                 (تعداد نظرات                     ۰)                     

نظرات کاربران    

 

 

ارسال نظرات                                

نام		تعداد کاراکتر بیش از حد مجاز است
آدرس پست الکترونیکی شما		*                         *
توضیحات		*
کد امنیت	*

 

اختصاص سهمیه بومی پزشکی به چوپانان و انارک در کنکور96      

اتفاقی عجیب در جاده زواره به انارک/ یک تصادف و دو آتش‌سوزی+تصویر

                        

اطلاعیه شماره هشت زیارتگاه شاه چراغ شهر انارک

با سلام و عرض ادب  و  احترام  خدمت همشهریان گرانقدر به استحضار می رساند به همت خیر عزیز و بزرگوار  شهر انارک جناب اقای مهندس   علیرضا معصومی انارکی  عملیات ایزوگام گنبد  و خرید سقف کاذب آستان مقدس زیارتگاه شاه چراغ سید احمد ابن اسحاق ابن موسی ابن جعفر علیه السلام شهر انارک   به انجام رسید و عملیات ایزوگام گنبد به اتمام و عملیات قراردادن سقف کاذب آستان تا چند روز دیگر به اتمام خواهد رسید  جهت شادی روح  پدر ایشان جناب اقای  حاج جعفر معصومی و  صلوات

 از طرف روابط عمومی و هیات امناء زیارتگاه شهر انارک

چوب خط      خاطرات بچه ننه      اثر استاد    کیهان ژولیده  انارکی

        خاطرات بچه ننه                                                                                      

کیهان ژولیده  انارکی

سرو صدای مینی بوس آقا مرتضی در اومده بود که حس میکردم یک میخ طویله داره تو پهلوم میره .صدای مادرم که چوب خط را هل داده بود تو پهلوم و هی داد میزد .ورو ورو پیشین گرتاغیلومریضا وریوست منم نمیخاستم خواب دم صبح و زیر لته و  چل تیکه ای را ول کنم آی می چسبید .هوای دم صبح خنک انارک . زیر لته و چهل تیکه ای قدیم چه میچسبید . خلاصه اینقدر با این چوب خط ما را نوازش کرد که آخرش مجبور شدیم بلند شیم .اونم با شاخ شونه 0 (دی کرت پیوت  اییه مو ازونی وتو) کاری نداریم بلند شدیم پک وپوز نشسته راه افتادیم سر کوچه مینی بوس اقا مرتضی اخ جون بغلش نوشته اصفهان .همونجا که بازار داره تو بازارشم جگرکی داره اخ چه بوی چه دود جیگری . اقا جیگر کجا دود مینی بوس بود که خدابیامرز هی گازش میداد اونم لاش یک بوق بلبلی .کاری نداریم یبار دیگه جیغ مادرم هوشیارم کرد .پاشنه کفش لاستیکی را بالا کشیدم واز همونجا غرق اصفهان شده بودم گاهی وقتا پل الله وردیخان میدیم گاهی وقتا نقش جهان .ولی جیگرکیه قسمت جالبش بود با اون نونایی که بهش میگفتن لواش مثل برگ کاغذه  .یعنی میشه با نون فاطوم پیرعلی هم جیگر خورد میشه نمیشه رسیدم دم تنور فاطوم پیرعلی.صدای فاطوم پیرعلی که( بر او و هنیگ انجوها تو وه هنیگن بر او وه وچا  هه انیگن )    خلا صه بیرون نشستیم که نوبت ما  بشه .کم کم دوستان یکی یکی    می یومدند

لازم شد راجع به دو واژه مختصر توضیح بدم
لته :لته زیر اندازی بود که بوسیله لباسهای کهنه .یا لباسهای که کوچک شده بود  بصورت تشک دوخته میشد .وزنش سنگین بود .ولی گرم بود
چل تیکه :نوعی روانداز بود که باز هم از لباسهای غیر قابل استفاده خانواده ..بصورت اشکال مخلتف که ست ابعادی یک چادرشب بدست بیاد.بریده و دوخته می شد
نتیجه اینکه .لباس را برای بزرگترین عضو خانواده میکرفتن .کوچیک میشد بعدی می پوشید.تا وقتی که دیگه اندازه نمی شد یا پاره می شد اونوقت یا لته یا چل تیکه .بعضی وقتا   دستگیره و کیسه حموم .خلاصه دور ریز نداشتیم
چند وقتا رفتم ارامستان برسم همیشه رفتم کنارخاک شوهر فاطم پیرعلی میدونستم اونجاست .فاتحه ای خوندم .موقع نشستن کمر درد بودم همینجور بقول انارکی ها سیخکی تشستم .فاطوم گفت (شالله مایوت نمیره چیتو چیرا ادم وار هه نانیگی .میوات کیمروم درد اکیره .شیوات مگر چند سالوتو .میوات نیم قرن ونیم .شیوات دیاشوم هالی نهو اما ادا پیرا بر نیار )گفتم فاطمه اونوقتا روزی چند بار خم وراست می شدی سر تنور .گفت نازونی صی بار گفتم چند تنور نون  میپختی گفت ویرم نهو اذون صبح تا اذونی شو شاید مالی وقتا ناهاروم جی ناخا .اقا خودتون حساب کنید بیست تنور .هر تنور بیست نون .برای
هر تنور حداقل سه بار باید خم وراست شد وبا توفیلی هاش هزار وپونصد بار حداقلش وسطشم ناهارو شام وظرف وظروف خونه واب جارو هم انجام بدی .به حال کار شاقی بوده .حالا ما بیست سال پشت میز نشستیم  اینجا هم دهتا قبر دولا وراست شدیم کمر نداریم . گفت (حالیم بیه نومی موت جی تو موبایلا نایه ایخندای میوات یک کارایم کرته شیوات اواجن اگر کیتاب گرته  خوبو باعثی امرزشوم اگرته اواجن خیداش بیامرزه فاطوم پیرعلی نوبامنی بیه .راستی چو خطه کوشی)
خوب ادامه داستان
طبق دستور بیرون نونوایی نشستیم و با رفقا مشغول شدیم به بازی گاهی وقتا هم فاطوم جیغ میکشید قفه گرتید کله م ای پوکا هیزوم ایارید
کم کم یک کارد اونجا بود بر داشتیم  وروی چوب خطهامون که با شمشیر بازی میکردیم شروع کردیم به خط کشیدن همچون کشیدیم که چوب خط پر خط شد غافل از اینکه هر خط یعنی یک نون . به تعداد خطها نون حساب میشد اونوقت ها کسی پول نون را بقولی امروزی ها یهویی نمیداد .ماست وشیر خونگی هم اینجور بود .یک  لیوان ماست نیم کیلو یا ربع کیلو بتعداد لیوان خط می کشیدن بعد پولش را میگرفتن کاری نداریم چوب خط پر شد و نوبت ماشد . چو خطوت هده .هگیر .دیکه مشتو کیاش خطی ایکیشی . ای دادوبید تازه فهمیدم چه کتکی باید امروز که هیچی پیش در امده  اخر هفته بخورم از بابا .خوب اسباب کتک این هفته هم مهیا شد . یه خورده زل زدم به چشای   فاطوم وملتمسانه خواستم نونا بده واونم گفت ایشو مایوت واج ایه . در حالیکه
نگران اینده بودم اینبار بدون چوب خط بسمت خونه حرکت کردم .فاز اول پذیرا یی توسط مادرم له لکو بود و فرار تا وسط غریبخونه .....

همین جور دور وبر خونه میپلکیدم چیکار کنم . چوب خط خراب شد حالا یک چوب دیگه . مهم اینکه اینهمه پول از کجا بیاریم بدیم هر خط یک نون .  طوریش نیست خودم کار میکنم پولش را میدم . اوح حالا چندماه کار کنم پول این خطهای لعنتی در بیاد . تازه کتکهای مادرا فرار کنیم  . پدرا چیکار کنیم همینجور فکر رو فکر زمان میگذشت . تا صدای بلندگوی مسجد در اومد که  ( ان الله یسلون علی النبی یا ایهالذین امنو ...................خدا رحمتت کنه کرمعلی . را با صدای دلنشین . یادم اومد  شب عید فطر مردم منتظر صداش بودند  مثل همین روزا(ای مردم ما ماه را دیدم ایهاالناس ما ماه را دیدیم بچه های ما هم دیدند  . عیدتون مبارک ) خدا رحمتش کند .فاصله گرفتیم . خدا بیامرز مادرم میگفت ( از کیا شرومنی که وکیا رسایم ).بهر حال تو این فکرها بودم که که صدیفه فیض الله از جلو من رد شد حس کردم سه تا  نون دستشه  چه بویی نون داغ . صدیقه رفت  ومن روی تخت قرمساقها  همینطور دلهره داشتم و هر لحطه هزارتا فکر
دیگه کم کم چرت میزدم . که حس کردم یکی دستما گرفته  (وریوست خل وسروت اکیری ایشو فکری پیل بو  مات بیچاره که نوی نخارته یورتومنی جی فردا می اواه رات و فاطوم پیرعلی تم . دیکرت گو پیوت ایه خلی عالم وسروت اکیری . تو اشی نو هگیری  .یکخورده ادای( زورو) برایاری . هینوم یکسال نهو خوی بدبختی دی کفشم بروت را هگیرفته اوین عین جیگری زلیخا .پاره پاره گرتایه دی انگیلی بیصاحبوت جی رو ساو خاکی بریومیه از توش کفشی لاستیکیو چند بار وردرزی شالله مردسه ها تاک نیشه از دستی تو جونه مرگی بیه خیلاص گرتی خوی دی پی دیوسوت .رو این ننگ اراذیلی ).کاری نداریم مارا کشان کشان برد و خونه .بعدم تو زندون انفرادی . زیرزمین خونه مون کم اززندان نبود . ناهار نخورده یکساعت بعد دست منا گرفت و
کشان کشان محکمه فاطوم پیرعلی .بعد از یک دعوای زرگری .خدا رحمت کنه اموات شما را مادر ماراهم .کسی حریف زبونش نبود . با چرب زبونی وشیرین زبونی و یک مشت ضرب المثل  وداستان وحکایت در مایع طنز طرف را ضربه فنی میکرد. تنها شانسی که اوردیم اینجا بود . که اوایل برج بودیم مثلا سه روز پیش حساب شده بود . نون ماهم معلوم بود  روزی سه تا  نه تا نون . ولی کلی فیلم بازی کردن . که ما به حبس ابد راضی بشیم . بهرحال چرا داستان چوب خط را گفتم بخاطر اینکه داشتم تعریف میکردم که مادر چند روز به اخر عمرش با همه تصفیه حسابهای انجام میداد .البته نه مالی .چون ما بیشتر بهش بدهکار بودیم . مثلا یک کارت جش عقد منا داشت گفت ننه من سی واندی سال برات جمع کردم از حالا با خودت .اسناد مدارک همه را رد کرد گفتم چرا؟میگفت من دیگه چوب خطم پر شده .اردامم بیختم الک را اون بغل اویزون کردم .بچه می پرسید اینا که عزیز میگه یعنی چه .داستان چوب خط را برای این گفتم . که بالاخره عمر انسان را اگر چوب خطی فرض کنیم خطهای که شاطر میکشه تعداد روزاشه بذاریم شاطر بکشه خودمون الکی نکشیم .بچه جون با تو هستم سیگارا بنداز .چوب خطت را خودت پر نکن .امیدوارم با این دلنوشته تونسته باشم لحظات خوبی براتون بسازم
تا نوشته بعد حق نگهدار غلامرضا نوری وژولیده انارکی
تیرماه 95 اصفهان

ریس جدید اداره گاز نایین معرفی شد

رییس جدید اداره گاز شهرستان نایین معرفی شد با حضور محمود جمالی سرپرست فرمانداری شهرستان نایین ، حسین ثالثی معاونت فرمانداری شهرستان ، خالقی رییس بهرهبرداری از شهرستان های شرکت گاز استان اصفهان و مدیر روابط عمومی این شرکت از خدمات رسول قرائتی در زمان تصدی ریاست اداره گاز نایین تقدیر و علیرضا مهربانی به عنوان رییس جدید اداره گاز نایین معرفی شد. جمالی سرپرست فرمانداری شهرستان نایین در این جلسه ضمن تقدیر از زحمات و همراهی های قرائتی رییس سابق اداره گاز نایین عنوان نمود با توجه به انجام طرح گاز رسانی در شهر انارک و روستای چوپانان امید واریم آقای مهربانی رییس جدید نیز در این راستا با پیگیری و همراهی با مسئولین شهرستان منشا خیر باشند.جمالی در ادامه برخورد مناسب با ارباب رجوع و مردم فهیم شهرستان را از جمله مهمترین وظایف مدیران دانست .

تعداد بازدید:

در حضور استاد کیهان ژولیده انارکی یکی از افتخارآفریینان شهر انارک

چندیست اثر استاد کیهان ژولیده انارکی