زیارتگاه شاه چراغ شهر انارک (پیرمردان).
زیارتگاه شاه چراغ شهر انارک : آرامشی به وسعت آسمان، نوری به عمق دل ، جایی که نور مقصد است ....
پیره مردون
بر دامنه جنوبی کوه برج پیرنیسا اتاقی بود با سقفی گنبدی که در وسط آن برجستگی گور مانندی قرار داشت با ارتفاعی متوسط و به اندازه قد کودکان در آن زمان که تمام جهات آن را گچ اندود کرده بودند و در نقاطی از آن ظروفی چینی همانند پا پیاله(نعلبکی)های بزرگ در گچ فرو رفته نصب بود که آن را پیره مردون فاطمه نیسا میگفتند .بعد از ظهر پنج شنبه ها بعضی از مادران بدان جا می شدند و شمعی بر بالای گور داخل آرامگاه روشن میکردند و شاید آرزوهای نهفته در دل خود را نیز با صاحب آن در میان میگذاشتند.
یادشان بخیر- بدین بهانه در نهان گفتگویی داشتم با این بزرگوار .
با خود گفتم این چند بیت را که به زبان ولایتی است تقدیم شما عزیزان ادب دوست نمایم و بر سفره ارادت بگذارم. باشد که قبول اُفتد.
پیرهَ مِردون ... پیره َمِردون ...
اِبو گو ناروسینه
مَردوموش اَز خاوی خاش وِروسینه
پیرمِردون
مردمی ناروسینَه منی کوشی یِن
بعضی ها ئی مَرتی یِن
بعضی هاشنی خوی شیِن
اُسمِه ناروسینه وَ - چِنتا پیری ویه هِن
حی میری بادیَه یِن ... چِن سالو نَت دیهَ یِن
پیرَمِردون ... پیرَمِردون ویروتو
شِوی جمعهَ بعضی ها
دلی پاکُشنی پیشی توشنی اِیارت
خوی تو رازُشنی اِوات
دیهَ کِر ناروسینهَ ...
وَ موندهَ از کیهَ هاش چِنتا چینهَ ؟
کُکُلوهاش نَش دیهَ گِل و مالهَ
هیش کی نَهو تا گِلوش وِری مالهَ
کیچهَ هاش وَ هیشکی آدِم ناوینهَ
وقتی اِوینهَ پیسایهَ شیوُ نهَ
آدِم از غُصه اِگِرتهَ دیوُ نهَ
بالابویی نَهو تا بِندی یومو
یکی ئی بِندهَ گو یومو وِروُ نهَ
آدِم از غصه اِگِرتَ دیوُ نهَ
هیشکی نَهو تا یومو ئی وِروُ نهَ
پیرَ مِردون قیدیما یادُش وِ خیر
وختی پِی ها اِیومین از سیفِر
غیلِفتو ها مَشت اِگِرتا از پُلاو
رُغِنی بینی بیو دودو عَلاو
دِلهامی خاش اِبی خوی کشک و دوشاو
پیرَمِردون اِوینی ناروسینهَ
دیفالی پَشتی حَصارُش خی رابو
دِلوم از دَسّی خی را بیش کی با بو
کیلَکی عاشیر گَهاش بی کس و کار
اِمونهَ تِنگو وَروشِنی روزی گار
توش وَ دِر ناگیرینِن شِمع و چی را
امّا بِر نایه از هیچی یا صدا
اِمونهَ قهرِن هیمِشنی خوی خیدا
پیرَمِردون اِبوگو ناروسینهَ
مَردوموش از خاوی خاش وِروسینهَ؟
یایی گو اُو نداره هیشکی نایهَ
دیفالی ئی مَرتَ ندارهَ سایهَ
پیرَمِردون تو وِرُ کاری ئی کِر
گو وَ گِرتِن مَردمی ما از سیفِر
دوبارهَ ناروسینهَ زندهَ وَبو
مِثلی ماشینی گو تو دِنده وَ بو
هیمیشه وَختی گو نوروز اِرَسا
آدِم هِموش اِوَسا
امّا اُسمه نازُنِم از چی قیرار
رو اِکِن مَردُمی ما ریوِر مَزار
ئی وین ناروسینه هیشکی نداره
کیچه ها وَ غیلا چَش بِر اِیاره
پیرَه مِردون ولی تو غصه نخور
یایی گو مَسّر و کَسّر نداره
چیطوری تاو ئی یاره
پیره مِردون ولی تو کاری ئی کِر
از دلی مَردمی ما باری ئی بِر
پیره مِردون ویروتو موُو چِنتا رَفیقام
گاهی وَختا گو دِلُمنی اگیرِفت
ایومیِ یِم پیشی تو
مثلی جشن و مهمونی – می اِ کَ عَلاوونی؟
پیره مِردون تو اَبی لِوی خِندون ناوینی
وَچّه هایی شوخ و شیطون ناوینی
پیره مِردون تو چقد ساده بی یی
بی شیله پیله وُ آ زاده بی یی
امّا اُسمه شیَ ییی تو لاکی بی
اِمونهَ پات هَنایه وِ خاکی بی
اَبی دَسُّمنی وِ قبرُت نارَسَ
تو اِزُنی گو ما تومنی اِوَسَ
وِ رجایی تو ئی واج دردی دِلُت
تا ئی یی هَنیگی کُنجی بی غِلُت
برگرفته از سایت خبری ما و شما ( انارک تپش