زیارتگاه شاه چراغ  شهر انارک (پیرمردان).

اقتصاددان در ترازو  نوشته سینا ایرانپور انارکی

بررسی عملکرد شش اقتصاددان برجسته استان اصفهان

اقتصاددان در ترازو

سینا ایرانپور انارکی

روزنامه نگار و کارشناس ارشد مدیریت اجرایی

اقتصاد علم محاسبه و پیش‌بینی است و اقتصاددانی که از این دو مهارت محروم باشد هرگز جایگاهی در نزد افکار عمومی و صاحبان قدرت نخواهد یافت. البته اقتصاد بدون مدیریت نیز هرگز راه به جایی نخواهد برد چرا که دیدگاه‌های اقتصادی برای پیاده‌سازی نیازمند روش‌های مدیریتی هستند. اقتصاد موضوع روز جامعه ایرانی است و اقتصاددانان در این دوره می‌توانند با مشاوره‌ها و تحلیل‌های دقیق و درست نقش منجی را برای کشوری که در بن‌بست سیاسی و اقتصادی به سر می‌برد ایفا کنند. در ادامه بررسی عملکرد چهره‌ها و برندهای شاخص استان اصفهان این بار شش اقتصاددان برجسته اصفهانی (محسن رنانی، عبدالحسین ساسان، محمدحسین ادیب، سعید صمدی، نعمت اله اکبری، کمیل طیبی) را مورد بررسی قرار داده‌ام.

محسن رنانی

دکتر محسن رنانی متولد 1344 در رهنان اصفهان است. این عضو هیئت‌علمی دانشکده اقتصاد دانشگاه اصفهان در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد اقتصاد نظری و در سطح دکترا نظریه انتخاب عمومی در دانشگاه تهران را پشت سر گذاشته است. بدون تردید رنانی معروف‌ترین و پرحاشیه ترین اقتصاددان اصفهان و ایران به شمار می‌رود.

قائم‌مقامی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی ایران در سال‌های 1381 و 1382 مهم‌ترین پست اجرایی این اقتصاددان است که با حضور در این جایگاه نیز توانست دیدگاه‌های خود را مطرح و به شهرت برسد. دوره چهارساله حضور رنانی به عنوان عضو مرکز پژوهش‌های مجلس از سال 81 یکی از اثرگذارترین دوره‌های این مرکز شناخته می‌شود.

این استاد برجسته باوجود برخورداری از دانش و تخصص و گرایش نسبی به اصلاح‌طلبان هرگز مسئولیت اجرایی خاصی را بر عهده نگرفته است و حضور وی در مجلس را نیز باید به پای علاقه وی به مباحث پژوهشی گذاشت.

ریش و موهای بلند و فرفری همراه با پوشش بسیار ساده و بیشتر پیراهن‌های چهارخانه بدون کت، ظاهر رنانی را نیز نسبت به اساتید دانشگاه کاملاً متمایز کرده است. رنانی ساده می‌پوشد، سهل سخنرانی می‌کند و شاعرانه می‌نویسد، این‌ها ویژگی‌های یک اقتصاددانان عارف‌مسلک اصفهانی است که اگر او را پیاده و یا با دوچرخه نیز در خیابان مشاهده کردید، نباید تعجب کنید.

رنانی در تمام این سال‌ها بر روی اقتصاد سیاسی و اجتماعی متمرکز بوده است و اعتقاد دارد باید اقتصاد را برای عموم جامعه قابل‌فهم کرد. در یک دهه اخیر رنانی اندکی از پژوهش‌های دانشگاهی صرف فاصله گرفته و بیشتر مقالات و سخنرانی‌های او به زبان ساده و با هدف ارتقا سواد اقتصادی مردم اختصاص یافته است.

این اقتصاددان تاکنون 15 جلد کتاب را به بازار نشر ارائه کرده است اما سه کتاب «بازار یا نابازار»، «اقتصاد سیاسی مناقشه اتمی ایران» و «چرخه‌های افول و اقتصاد» از مهم‌ترین و پر سر و صدا ترین کتاب‌های این استاد حاشیه‌ساز به شمار می‌رود.

یکی از تحلیل‌های قابل تأمل رنانی که در کتاب اقتصاد سیاسی مناقشه اتمی ایران ارائه شده است به موضوع اثرات مناقشات اتمی بر قیمت نفت اختصاص دارد. رنانی در این کتاب مدعی ‌است که غرب به روش‌های مختلف و از جمله از طریق ایجاد تنش در خلیج‌فارس و به‌ویژه طولانی کردن مناقشه اتمی ایران تلاش می‌کند قیمت نفت را بالای 100 دلار نگه دارد تا از این طریق ضمن کاهش تقاضای نفت، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های نو را مقرون‌به‌صرفه کند.

وی در این کتاب می‌نویسد: پس از آن که در دوره‌ای نسبتاً بلند (بین هفت تا ده سال) قیمت نفت بالا بود و سرمایه‌گذاری در نفت‌های نامتعارف و نیز انرژی‌های نو به اندازه کافی بالا رفت، قیمت نفت شروع به کاهش خواهد کرد و ممکن است تا سقف هزینه تولید (بین ۳۰ تا ۴۰ دلار) کاهش یابد. در نیمه دوم سال ۱۳۹۳ که قیمت‌های جهانی نفت از بالای صد دلار به حدود ۵۵ دلار سقوط کرد، بیش از ۹ سال از زمان شروع نگارش کتاب و شش سال از زمان ارسال آن برای مقامات ارشد ایران گذشته بود. بسیاری از کارشناسان اقتصادی معتقدند رنانی سال‌ها پیش این رویداد را پیش‌بینی کرده بود اما سیاستمداران ایرانی توجهی به آن نشان ندادند.

رنانی را باید استاد قهر و آشتی با رسانه نیز نام نهاد. تاکنون چندین بار این استاد تمام دانشگاه اصفهان پس از فشارهای سیاسی و امنیتی به دلیل انتقادها و اظهارنظرهای تند اعلام کرده است دیگر نه مصاحبه می‌کند و نه سخنرانی انجام می‌دهد اما همانند فوتبالیست‌هایی که پس از خداحافظی بار دیگر به میدان باز می‌گردند رنانی هم برای بیرون ماندن از میدان مبارزه تاب نیاورده و باز هم با یادداشتی جدید و یا سخنرانی متفاوت در صدر اخبار قرار گرفته است.

رنانی این روزها اما از یک طرف با تشکیل یک تیم تحقیقاتی از دانشجویان و اساتید برجسته اقتصاد روی مباحث تخصصی مانند صنعت فولاد کار می‌کند و از سوی دیگر با تشکیل «پویش فکری توسعه» به صورت متمرکز روی عمومی‌سازی فرهنگ توسعه فعال است.

مدتی پیش نیز به دلیل عدم دعوت از خبرنگاران برای حضور در نشست این پویش به شدت مورد انتقاد فعالان رسانه‌ای قرار گرفت. اهالی رسانه که در تمام این سال‌ها همیشه از رنانی حمایت کرده‌اند این رفتار وی را نوعی توهین به خبرنگاران تلقی کرده و اظهار داشتند چگونه فرهنگ توسعه بدون ابزار رسانه قابل انتقال به عموم جامعه است؟!

با این حال باید پذیرفت شخصی با شهرت و سطح تأثیرگذاری رنانی احتمالاً از سوی برخی نهادها و اشخاص تحت‌فشار قرار دارد و بسیار از رفتارهای او بیش از آنکه از شخصیت حقیقی وی ناشی شود از شرایطی که در آن قرار دارد، نشات می‌گیرد.

اگر امروز قصد ارتباط با این استاد برجسته را دارید قطعاً به سادگی وی را پیدا نخواهید کرد مگر آنکه از طریق یکی از دوستان و یا دانشجویانش به وی دسترسی پیدا کنید. شاید جالب باشد که بدانید گوشی تلفن همراه رنانی معمولاً خاموش است و برخی اوقات آن را روشن می‌کند و به صلاحدید خود به پیام‌های رسیده پاسخ می‌دهد. راه ساده‌تر و سریع‌تر برای ارتباط با این استاد ارسال ایمیل است چرا که معمولاً ایمیل‌های خود را بی‌پاسخ نمی‌گذارد.

محسن رنانی فقط یک استاد دانشگاه نیست او سال‌هاست اقتصاد را علمی در خدمت مردم تشخیص داده است که باید مفاهیم آن را برای عموم قابل‌فهم کرد در غیر این صورت حفظ این علم در کتابخانه‌های دانشگاه هرگز نفعی برای مردم و توسعه کشور به همراه نخواهد داشت. جمله «جوک بسازید تا توسعه نیابید» از معروف‌ترین جملات این اقتصاددان پرآوازه اصفهانی است. رنانی معتقد است: جوک‌ها مخصوصاً جوک‌های سیاه مثل یک گلوله شلیک شده هستند که توسعه‌یافتگی هر جامعه‌ای را هدف قرار می‌دهند.

رنانی باید بپذیرد دیگر یک استاد معمولی دانشگاه نیست و مردم و رسانه‌ها او را یک کنشگر اجتماعی می‌شناسند و نباید به سادگی تعامل خود را عموم مردم و رسانه‌ها را محدود و یا متوقف کند. تداوم دوری از جامعه او را دچار انزوا می‌کند و قادر به ایفای نقش خود به عنوان کسی که می‌خواهد با آموزش و فرهنگ‌سازی مسیر توسعه را هموار کند؛ نخواهد بود.

وقت آن رسیده است این استاد برای خود دستیارانی را استخدام کند تا مسئولیت تعامل با رسانه‌ها و تنظیم برنامه‌های سخنرانی و فعالیت‌های اجتماعی وی را بر عهده بگیرند.

عبدالحسین ساسان

دکتر سید عبدالحسین ساسان متولد 1327 در اصفهان است. وی پس از دریافت لیسانس اقتصاد در مؤسسه روابط بین‌الملل وزارت امور خارجه تحصیلات خود را ادامه داد و سپس به آمریکا رفت و در دانشگاه آمریکن واقع در واشینگتن دی سی در رشته اقتصاد بخش عمومی فارغ‌التحصیل شد.

ساسان پس از اتمام تحصیلات به ایران بازگشت و به عنوان عضو هیئت‌علمی گروه اقتصاد در دانشگاه اصفهان مشغول به کار شد. وی در سال ۱۳۶۴ تا 1369 نیز رئیس دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه اصفهان بود و سرانجام در سال 1389 بازنشسته شد.

دکتر ساسان به خانواده‌ای کاملاً سیاسی و مذهبی و سرشناس تعلق دارد. بسیاری افراد به دلیل تغییر نام خانوادگی قادر به تشخیص نسبت این اقتصاددان با مرحوم آیت اله طاهری نیستند اما پدر وی سید جلال‌الدین طاهری امام‌جمعه اسبق شهر اصفهان است. طاهری نخستین امام‌جمعه اصفهان پس از انقلاب و همچنین عضو مجلس خبرگان رهبری بود. انتشار نامه سرگشاده استعفای ایشان خطاب به رهبری در اعتراض به شرایط حاکمیتی و همچنین حصر آیت اله منتظری حواشی زیادی را در زمان خود به همراه داشت.

 ساسان سیاسی‌ترین اقتصاددان اصفهانی به شمار می‌رود؛ سیاستمداری که شاید به دلیل حواشی ناشی از عملکرد پدر هرگز نتوانست به مقامات عالی استان و کشور دست یابد. تنها تجربه سیاسی این اقتصاددان به عضویت در نخستین شورای شهر اصفهان خلاصه می‌شود.

کسب مقام شهردار و استاندار حداقل پست‌های اجرایی بود که دکتر ساسان با توجه به سوابق سیاسی خانواده و سطح دانش و تخصص خود می‌توانست به آن دست یابد.

این اقتصاددان خوش‌نام به عنوان یک چهره دانشگاهی تعامل بسیار خوبی را با مسئولان بخش دولتی و خصوصی داشته و خدمات قابل‌توجهی را ارائه کرده است. ساخت کتابخانه دانشکده اقتصاد دانشگاه اصفهان، تأسیس دفتر برنامه‌ریزی شهری در شهرداری اصفهان، مدیریت مرکز آموزش «مدیریت شهری»، عضو هیئت مؤسس «جمعیت پیام سبز اصفهان»، عضو هیئت مؤسس بنیاد فرهنگی فردوسی اصفهان، عضو هیئت مؤسس و هیئت‌امنای بنیاد فرهنگی امام صادق بخشی از خدمات این عضو سابق هیئت‌علمی دانشگاه اصفهان به شمار می‌رود.

ساسان در سال ۱۳۷۵ توسط هیئت‌امنای مرکز علمی مارکوئیز آمریکا به عنوان یکی از افراد برجسته در خدمات علمی جهان برگزیده شد و شرح زندگی و آثار او در چاپ چهاردهم «دائرة‌المعارف مشاهیر جهان» به نام WHO'S WHO IN THE WORLD در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.

وی همچنین به عنوان عضو شورای نویسندگان مجله «نمای خاورمیانه» یا MIDDLE EAST FORUM درآمد که مرکز آن در دانشگاه یونان است. از این اقتصاددان برای عضویت در دایرة‌المعارف مشاهیر علوم و مهندسی سال ۱۳۷۶ و فرهنگستان علوم نیویورک سال ۱۳۷۷ نیز دعوت به عمل آمد.

ساسان در چند سال اخیر بیشتر در آمریکا سکونت داشته است و در مقاطعی که به ایران می‌آید او را در برخی جلسات اتاق بازرگانی اصفهان می‌توان یافت. حضور دکتر ساسان با این پیشینه علمی و سیاسی در تیم مشاوران اتاق بازرگانی کمی عجیب به نظر می‌رسد اما از سوی دیگر با توجه به 70 سال سن و زمان کم حضور در کشور ترجیح می‌دهد تجارب سال‌ها فعالیت علمی و اجرایی خود را در اختیار بخش خصوصی قرار دهد تا شاید راهگشای برخی افراد در این دوران رکود اقتصادی باشد.

اگر استادی پا به سن گذشته با قدی بلند و چهارشانه با صورتی تراشیده و عینکی خوش‌فرم که بیشتر کت‌وشلوار می‌پوشد و کمی به سختی گام بر می‌دارد اما همیشه لبخند به لب است را در اتاق اصفهان مشاهده کردید تردید نداشته باشید او کسی نیست جز عبدالحسین ساسان که البته به آسانی هم به او دسترسی نخواهید داشت مگر از طریق دوستان و همکاران.

محمدحسین ادیب

درباره محمدحسین ادیب و سوابقش هر چقدر در اینترنت سرچ کنید اطلاعات خاصی به دست نمی‌آورید. ادیب از اعضای هیئت‌علمی بازنشسته دانشکده اقتصاد دانشگاه اصفهان به شمار می‌رود که سال‌هاست در تهران زندگی می‌کند.

ادیب پس از بازنشستگی و سکونت در تهران بیش از آنکه در زمینه اقتصاد کلان فعالیت کند مسیر خود را تغییر داد و به عنوان یک مشاور در حوزه اقتصاد خرد و بازارهای مختلف از طلا و ارز گرفته تا فلزات اساسی و کالاهای تولیدی و وارداتی فعالیت کرد.

این اقتصاددان در یکی دو سال گذشته عنوان متخصص ریسک را برای خود برگزیده و تحلیل‌های وی به‌ویژه درباره طلا و ارز بسیار پرحاشیه بوده است.

نوشتارهای وی که در سایت شخصی و کانال تلگرامی‌اش منتشر می‌شوند بسیار پر بازدید است و نشان می‌دهد این اقتصاددان توانسته مخاطبان فراوانی را به سوی خود جذب کند.

کانال تلگرامی ادیب بیش از 100 هزار عضو دارد و میزان بازدید پست‌های ایشان هم به همین تعداد می‌رسد.

ادیب را باید تحلیلگر بازار دانست چرا که بیشتر تلاش دارد به مخاطب خود بگوید در چه زمانی چه کالایی خریداری کند و یا از خرید کدام کالا پرهیز نماید. متن‌های ساده و قابل‌فهم برای عموم مردم با انتخاب موضوعاتی که دغدغه بیشتر افراد جامعه هست یکی از دلایل موفقیت این اقتصاددان در فضای مجازی است.

اما این عضو هیئت‌علمی بازنشسته، منتقدان فراوانی نیز دارد. بسیاری از پژوهشگران اقتصادی و روزنامه‌نگاران تحلیل‌های ادیب را فاقد وجاهت علمی می‌دانند و معتقدند خرید و فروش بر پایه تحلیل‌های وی عواقب خوبی به دنبال نخواهد داشت.

یکی از دانشجویان این اقتصاددان می‌گوید: استاد ادیب مهارت بسیار بالایی در درک ارتباط بین موضوعات مختلف و ارائه تحلیل دارد اما تحلیل‌های ایشان آن‌چنان از اصول اقتصادی پیروی نمی‌کند و به همین دلیل مخالفان فراوانی دارد.

با این وجود محمدحسین ادیب همچنان جز چهره‌های مطرح و پرمخاطب اقتصادی کشور شناخته می‌شود و توانمندی‌های وی را نمی‌توان نادیده گرفت.

سعید صمدی

سعید صمدی در سال‌های آغازین دهه 50 زندگی به سر می‌برد و یکی از کم حاشیه‌ترین اقتصاددان‌های اصفهان شناخته می‌شود. بیشتر تمرکز مطالعاتی این استاد برجسته در زمینه اقتصاد پولی و مالی است و محبوبیت فراوانی نزد دانشجویان رشته اقتصاد در دانشگاه اصفهان دارد.

وی در دوران تحصیل نیز از دانشجویان ممتاز دانشگاه اصفهان در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد بوده و دکترای خود را نیز از دانشگاه تهران با گرایش اقتصادسنجی و اقتصاد پولی – مالی دریافت کرده است.

صمدی اکنون به عنوان عضو هیئت‌علمی دانشگاه اصفهان فعالیت می‌کند. مدیریت بورس منطقه‌ای اصفهان از بدو تأسیس (1382) تا سال 1385 مهم‌ترین سمت اجرایی این اقتصاددان به شمار می‌رود.

معاون گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان (۱۳۸۱ - ۱۳۸۷) مدیر دفتر طرح‌های متمرکز دانشگاه اصفهان (۱۳۸۰ - ۱۳۸۴)، همکار پژوهشی مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی (۱۳۷۵- ۱۳۷۷)، معاون برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری شرکت سامان گستر اصفهان (۸۰-۱۳۷۷)، عضو هیئت‌مدیره شرکت سامان سهام سپاهان (۸۰-۱۳۷۸)، مشاور اقتصادی و مدیر بازار سرمایه مجتمع قائم الرضای اصفهان (۷۹- ۱۳۷۷)، رئیس هیئت‌مدیره شرکت کارگزاری بهین پویا (مهر ۱۳۹۰-دی ۱۳۹۱) بخشی از سوابق اجرایی این اقتصاددان است.

صمدی از معدود اقتصاددان‌های اصفهانی است که ضمن فعالیت علمی و پژوهشی در زمینه اجرایی نیز هم‌زمان حضور داشته است و هرگز نیز هیچ‌گونه حواشی را درباره وی شاهد نبوده‌ایم. یک چهره آکادمیک و اجرایی که خود را نه گرفتار رسانه‌ها و فضای مجازی کرده است و نه اهل سخنرانی و سخن‌پراکنی است.

نعمت اله اکبری

نعمت اله اکبری متولد 1344 و عضو هیئت‌علمی دانشگاه اصفهان است. وی با درجه دکترا گرایش اقتصاد شهری از دانشگاه تربیت مدرس فارغ‌التحصیل شد.

اکبری اکنون تنها اقتصاددان اصفهانی دارای مقام ارشد اجرایی در استان اصفهان به عنوان رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی است.

یکی از حاشیه‌های این اقتصاددان به شهریور سال 91 و مناظره با صادق خلیلیان دیگر اقتصاددان دانشگاهی مربوط می‌شود. اکبری در این مناظره که در دانشگاه صنعتی اصفهان برگزار شد به عنوان منتقد دولت احمدی‌نژاد نسبت به برخورد رئیس دولت نهم و دهم با 57 اقتصاددان به شدت گلایه کرد و گفت: «در سه نامه‌ای که نوشتیم، چند نکته ذکر شد، اول اینکه به قانون برنامه و دوم توسعه به معنای پایدار عمل شود. وی در ادامه گفته بود: اگر این ثبات از بین برود، سؤال این است که آیا دوباره به آن می‌رسیم یا خیر؟ خود آقای دانش‌جعفری به بنده گفت به ازای هر یک درصد رشد، 7/0 درصد تورم داریم. همان زمان به آقای دانش جعفری گفتم که در زمان خاتمی هزار میلیارد در قالب وام‌های 3 میلیونی توزیع شد اما مشکل حل نشد، چون شغلی ایجاد نکرد. آقای دانش جعفری هم گفت امروز هم این بنگاه‌های زودبازده رقمی معادل 30 درصد برای ایجاد شغل برایشان پیش‌بینی شده ولی گویا 15 درصد بیشتر تحقق نخواهد یافت.»

اکبری در همان مناظره یکی از اشکالات این بنگاه‌ها را افزایش رقم 18 هزار میلیارد تومان در زمان خاتمی به 45 هزار میلیارد تومان در زمان احمدی‌نژاد دانسته و گفته بود: با این وضع اگر اشتغالی هم ایجاد شود، پایدار نخواهد بود و برای همین بود که بنده و برخی دوستان حدود 800 صفحه مطلب نوشتیم و یک نسخه به رهبری و سایر مقامات ارائه کردیم.

اکبری باوجود مسئولیت اجرایی در استان اصفهان و تسلط بر مباحث آماری و بودجه‌ای کمتر با رسانه‌ها تعامل دارد اما حضور وی در رأس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی به بهبود عملکرد بودجه‌ریزی استان و تخصیص بودجه بر مبنای اولویت‌های استانی کمک کرده است.

برخی معتقدند اکبری با بر عهده گرفتن مسئولیت اجرایی بسیار محافظه‌کار شده است و با وجود مشکلات فراوان اقتصادی از انتقاد نسبت به عملکرد دولت پرهیز می‌کند. یکی از نقاط ضعف این اقتصاددان دارای مسئولیت اجرایی تعامل مناسب با رسانه‌هاست که با توجه اهمیت موضوع بودجه‌ریزی لازم است ضمن تقویت واحد روابط عمومی با رسانه‌ها نیز همکاری بهتری داشته باشد تا بیشتر در جریان مباحث کلان استان اصفهان قرار بگیرند.

سید کمیل طیبی

دکتر سید کمیل طیبی متولد 1338 و دارای کارشناسی اقتصاد نظری و کارشناسی ارشد اقتصاد بین‌الملل از دانشگاه اصفهان و دکترای اقتصاد کاربردی از دانشگاه ولونگونگ استرالیاست. وی اکنون عضو هیئت‌علمی دانشگاه اصفهان با درجه استاد تمامی است.

این اقتصاددان اصفهانی تاکنون هفت کتاب به فارسی و انگلیسی تألیف و بیش از 100 مقاله نیز در ژورنال‌های داخلی و خارجی منتشر کرده است.

مدیر روابط علمی و بین‌المللی دانشگاه اصفهان، سرپرست دانشجویان غیر ایرانی دانشگاه اصفهان، مسئول دبیرخانه دانشگاه‌های داخلی دولتی عضو اتحادیه بین‌الملل دانشگاه‌ها (AIU)، مشاور علمی موسسه عالی بانکداری ایران، عضو هیئت مؤسس مرکز آموزش عالی شهرضا وابسته به دانشگاه اصفهان، سردبیر مجله علمی پژوهشی مطالعات اقتصاد بین‌الملل، مسئول راه‌اندازی قطب «اقتصاد بین‌الملل با تأکید بر همکاری‌های منطقه‌ای دانشگاه اصفهان»، مشاور بین‌الملل پژوهشکده پولی و بانکی بانک مرکزی بخشی از سوابق این اقتصاددان خوش آوازه اصفهانی به شمار می‌رود.

اگرچه طیبی در زمینه اقتصاد بین‌الملل صاحب تخصص و تألیف است اما تعامل خوبی با رسانه‌های داخلی و اتاق بازرگانی درباره مباحث روز اقتصاد ایران دارد. طیبی به صورت مستمر با رسانه‌های داخلی همکاری می‌کند و علاوه بر مصاحبه درباره مباحث روز اقتصادی برای روزنامه‌های اقتصادی نیز یادداشت می‌نویسد.

برخی از دانشجویان وی معتقدند این استاد با آنکه در کار تحقیق و پژوهش عملکرد موفقی داشته است و از اقتصاددان‌های مطرح ایران به شمار می‌رود اما در تدریس عملکرد خوبی نداشته است. البته کار تدریس علاوه بر دانش و تخصص نیازمند روحیه معلمی است و شاید دکتر طیبی در این زمینه اندکی ضعف داشته باشد.

حضور در موسسه عالی بانکداری و اتاق بازرگانی به عنوان مشاور شهرت این اقتصاددان را در محافل عمومی و رسانه‌ای به شدت افزایش داد و از یک محقق صرف دانشگاهی به یک اقتصاددان مطرح تبدیل شد.

این اقتصاددان هیچ مسئولیت اجرایی را تاکنون بر عهده نداشته است و سوابق کاری وی به فعالیت‌های دانشگاهی و مشاوره اقتصادی به سازمان‌ها و شرکت‌ها محدود می‌شود.

دکتر طیبی از معدود اقتصاددان‌های اصفهانی است که به تماس‌های تلفنی خود معمولاً پاسخ می‌دهد و برای ملاقات و گفتگو با وی نیاز به شخص واسطه‌ای ندارید.

به نظر بنده از میان این شش نفر اقتصاددان اصفهانی رتبه نخست فن بیان و نویسندگی به محسن رنانی، رتبه نخست پوشش و تیپ ظاهری به عبدالحسین ساسان، رتبه نخست تعامل خوب با رسانه‌ها به کمیل طیبی و رتبه نخست چهره دانشگاهی به سعید صمدی اختصاص دارد.

این تحلیل نیز همانند گذشته بدون تردید خالی از اشکال نیست و بر مبنای شناخت و ارزیابی شخصی نویسنده نگارش شده و پیشاپیش اگر جسارتی نسبت به هر یک از این بزرگواران صورت گرفته است عذرخواهی می‌کنم. هر شش نفر از اساتید و اقتصاددانان برجسته استان اصفهان و حتی کشور به شمار می‌روند و به نظر شخصی بنده اگر اندکی روش تعامل خود با جامعه و رسانه‌ها را بهبود بخشند و دستیار تخصصی به استخدام در آورند می‌توانند خدمات بیشتری را به اقتصاد کشور ارائه دهند