زاد روز محمد علی ابراهیمی انارکی متخلص به “کویر”، آبان ماه ۱۳۲۳ خورشیدی در انارک می باشد. دوران تحصیلات ابتدائیش در دبستان فرخی انارک و دوره های متوسطه اش در دبیرستان های عنصری انارک و طبای شهرستان نائین سپری شد. پس از استخدام وزارت آموزش و پرورش در سال ۱۳۴۱ خدمت فرهنگی در بافران را آغاز نمود. وی در سال ۱۳۵۲ از دانشگاه اصفهان در رشته زبان انگلیسی فارغ التحصیل گردید. استمرار خدمتش در شهرهای انارک، میمه و اصفهان بود که تا به امروز ۴۵ سال به طول انجامیده است. سروده های انارکی او بعدازظهر جمعه های تابستان ۱۳۴۱ از برنامه نغمه ها و ترانه های محلی از رادیو ایران پخش می شد. در سال ۱۳۴۸ اشعار محلی او شنبه شب ها از برنامه سرود زنده رود از رادیو اصفهان پخش می شد. سروده ها و تالیفات وی که در جایگاه خود از منزلتی در خور و شایسته برخوردار است، منتقدان خودش را دارد که در این مختصر مجال پرداختن به آن نمی باشد.
فعالیت های فرهنگی: ۱ ) تاسیس کتابخانه عمومی انارک در مکانی محقر در سال ۱۳۴۷ و گذراندن دوره کتابداری در تهران ۲ ) تاسیس موزه مردم شناسی کویر انارک در سال ۱۳۸۴ ۳ ) برگزاری همایش باشکوه گویش های محلی در انارک در سال ۱۳۸۵ ۴ ) برگزاری همایش مدرسه فرخی در سال ۱۳۸۵ ۵ ) تاسیس فرهنگسرای طاهری انارک در سال ۱۳۹۲
حال نگاهی اجمالی به آثارش می افکنیم: ۱- ای نارسینه (narossine) (اشعار گویشی)، نشر نقش جهان، چاپ اول، ۱۳۷۸ ۲- شعر کویر (مجموعه اشعار فارسی)، نشر گلافشان، چاپ اول، ۱۳۸۱ ۳- انارک (آثار همایش گویش شناسی)، نشر گلستان ادب، چاپ اول، ۱۳۸۵ ۴- مدرسهی فرخی، نشر گلستان ادب، چاپ اول، ۱۳۸۵ ۵- فرهنگ کویر (واژهنامهی انارکی)، نشر گلستان ادب، چاپ اول، ۱۳۸۷ ۶- پژوهشی در انساب انارکی ها (جلد اول)، چاپ اول، ۱۳۹۰ ۷- گله لودری, داستان ۸- انارک (از دیدگاه تاریخی، جغرافیایی و اجتماعی)، نشر رنگینه، چاپ اول، ۱۳۸۳ و ویرایش دوم ۱۳۹۰ ۹- من دوستدار شهر قشنگ انارکم ,شعر ۱۰- ای نارسینه از کییات ایواجی , شعر محلی با خط نستعلیق ۱۱- گزیده اشعار طرب انارکی “مجدالاشراف”، ۱۳۸۹ اثار چاپ نشده： ۱- اینجا نخلک است ۲- جلد دوم پژوهشی در انساب انارکیها ۳- ساربان از اوست: ای زادگاه کوچک من در دل کویر یاد محیط پاک و نشاط آورت به خیر بر خشت های خام تو در سقف ضربی ات بر تک درخت کوچک انجیر کوهی ات بر سنگریزه های حیاطت که آفتاب رنگ سفید چهره اشان را گرفته است بر چرخ چاه و محور درهم شکسته اش بر یُرت های خالی و درهای بسته اش بر آسیاب دستی افتاده در غبار بر مشک آب سایه ی تنها درخت نار بر کاسه ی سفالی زیرش که مرغکان روزی سه چهار مرتبه سیراب می شوند بر بادگیر رو به شمالت که هر بهار تنها یکی دو چشمه آن باز می شود بر پشت بام های گلینت که مهرماه با توده های کاهگل اندود می شود بر دانه های ریز سفیدی که روی خشت هر روز وقت سرزدن آفتاب صبح بر روی پلّه ی دم در دود می شود از راه دور، بوسه ی مستانه می زنم
شعر زیر با نام “نوروز” به گویش انارکی، برگرفته از کتاب “ای نارسینه” سروده محمد علی ابراهیمی انارکی (کویر) است. شاعر به زیبایی به دردهای زندگی اشاره میکند و پس از آن به نحوی خواستار تکاندن دل از مشکلات و نو کردن زندگی همراه با رسیدن نوروز میشود…